شد و خواست سجده كند اگر قدرت دارد باز روى خود به قبله نمايد و اگر قدرت ندارد همانطورى كه ميرود توجه نمايد و اگر سواره باشد بايماء و اشاره بسر ركوع و سجود نمايد قسم سوم در ميدان جنگ و نبرد با دشمن اگر توانست پياده شود و نماز بخواند براى هر ركعتى يك تكبير بگويد و حضرت امير عليه السلام در جنگ صفين پنج نماز به همين طور بجاى آورد كه براى هر ركعتى يك تكبير گفت . « پايان » و از تفسير عياشى از صادق آل محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم چنين روايت ميكنند كه فرموده : فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجالًا أَوْ رُكْباناً وقتى بترسد از درنده يا دزد تكبير بگويد و ايماء كند يعنى ركوع و سجود را به اشاره اداء كند . و از فقيه از صادق آل محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم چنين روايت ميكنند كه « هر گاه جاى خوفناكى باشيد و از دزد يا سبع بترسيد بر همان مركوب نماز فريضه بجاى آريد » و راجع به نماز خوف و اقسام آن روايات بسيار رسيده و محل بحث آن كتب اخبار است . فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَما عَلَّمَكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ پس از آنكه از دشمن مطمئن گشتيد خدا را ياد كنيد آن طورى كه خداوند بتوسط رسول اكرم خود صلى اللَّه عليه و آله و سلّم بشما آزموده . شايد اشاره به اين باشد كه در عبادت و ذكر خداوند بسليقه و صلاحديد خود يا ديگران نبايد عمل كنيد بلكه بايستى اعمال شما مطابق تعليم رسول و تعليمات قرآنى باشد اگر غير از اين شد بدعت و نارواست و از عبادات محسوب نمىگردد و عبوديت‌آور نميباشد زيرا مقام عبوديت وقتى تحقق مىپذيرد كه عمل بامر مولا و دستورات وى انجام گيرد مطيع هر كس شدى بنده او گشته‌اى اگر بدلخواه خود عمل كنى بنده هواى نفس خودى اگر مطيع شيطان شدى بنده آنى اگر مطيع رحمان شدى عمل تو در پيشگاه قدس احدى ارزش پيدا مىكند و بمقام بندگى و عبوديت مفتخر ميگردى .