روى صلاحديد طفل او را مثلا كمتر از دو سال شير دهند يا زيادتر گناهى نكرده‌اند . وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ خطاب بپدران است كه هر گاه بخواهيد دايه براى طفل بگيريد براى اينكه مادر از باب شير نداشتن يا حامله شدن يا پس از طلاق گرفتن بخواهد شوهر كند يا موانع ديگرى در كار داشته باشد . فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ كه در چنين موقعى منعى و حرجى نيست خلاصه راجع باسترضاع از اين آيات دستورات و احكامى بر مىآيد : 1 - اولى و بهتر اين است كه بچه را دو سال تمام شير داد . 2 - كفالت و اجرت شير بچه با پدر است نه با مادر ، 3 - پدر و مادر راجع بشير نبايد ضرر و صدمه به بچه بزنند و اين حكم شايد اشاره به آن موقعى است كه بين زن و شوهر مشاجره و نزاع واقع گردد بدليل اينكه بعد از آيات طلاق است و در اين ميان بطفل بيگناه صدمه وارد آورند مثل اينكه مادر از روى غيظ بچه را بيندازد پيش پدر و پدر نيز متكفل تربيت او نشود چنانچه در بسيار موقع چنين اتفاق افتاده آن وقت يا طفل را سر راه گذارده و يا از بىشيرى بميرد يا ضعيف و رنجور و عليل المزاج ميگردد اين است كه در اين آيات خداوند نهى بليغ فرموده كه نبايد پدر و مادر بطفل ضرر زنند ، 4 - اگر پدر نباشد براى مخارج استرضاع طفل بايستى وارث آن متحمل مخارج طفل گردند . 5 - اگر پدر خواست طفل را از مادر بگيرد و دايه براى او تهيه نمايد گناهى و حرجى بر او نيست در صورتى كه آنچه در عرف و عادت بايست اجرت شير را داد بدهد . وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ و خوددارى كنيد از مخالفت حكم اللَّه و در تمام امور حكم الهى را مراعات نمائيد و بدانيد كه خداوند به آنچه ميكنيد بينا است .