كه بىنياز از وصف و تعريف است . بعضى از مفسرين از سعيد جبير نقل مىكند كه او از عبد اللَّه عباس چنين حكايت مىكند كه گفت نديدم ملتى را كه بهتر باشند از اصحاب رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلّم كه از حضرتش سؤال نكردند زيادتر از سيزده مطلب و تمام آن در قرآن است : 1 - يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ ، 2 - يَسْئَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ ، 3 - يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ ، 4 - يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ ، 5 - يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْيَتامى ، 6 - يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ ، 7 - يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها ، 8 - وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي ، 9 - يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ ، 10 - يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ ، 11 - يَسْئَلُونَكَ عَنْ ذِي الْقَرْنَيْنِ 12 - يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ . اينكه در اول سيزده سؤال گفته و بعد بيشتر از دوازده سؤال شماره ننموده شايد باعتبار اين است كه خمر و ميسر دو سؤال در حساب آيند كه به اين اعتبار سؤالات سيزده عدد مىشود . توضيح آيه : اى محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم از تو سؤال ميكنند از حيض ، مفسرين در شأن نزول آيه چنين گويند چون عادت عرب در زمان جاهليت اين بوده كه در موقع حيض از زن به كلى كناره‌گيرى ميكردند و او را در خانه تنها ميگذاشتند و به هيچ وجه با وى معاشرت نميكردند همانطورى كه عادت مجوس بر همين منوال بوده شخصى بنام ابو الدحداح از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم سؤال نمود و گفت : يا رسول اللَّه ما بايستى در موقع حيض با زن چه عملى كنيم آن وقت اين آيه فرود آمد : قُلْ هُوَ أَذىً در معنى « اذى » از مفسرين سه قول نقل شده : قتاده و سدى گفته‌اند يعنى حيض نجاست و قذارت است ، مجاهد گفته : « اذى » بمعنى خون حيض است . قاضى گفته « اذى » اشاره بايذاء و مشتقى است راجع بزن در ايام حيض و قول سوم اقرب بحقيقت و معتبرتر است و شايد اشاره به اين باشد كه جماع در حال حيض براى زن