فرود آمد كه وقتى از تو از انفاق سؤال نمودند قُلِ الْعَفْوَ عفو بمعنى لغوى زياد و كثرت است . بعضى از قراء « العفو » را بضمه قرائت كرده‌اند كه خبر مبتداى محذوف باشد كه بگو آنچه انفاق ميكنيد و بعضى بفتحه خوانده‌اند « قل انفقوا العفو » . و در اينكه مقصود از عفو ، در آيه چيست بين مفسرين گفتارى است : 1 - جماعتى از مفسرين گفته‌اند « عفو » آن مالى است كه از قوت سال شخص و عيالات وى زياد آيد . 2 - عفو ، آن زيادتى مال است كه شخص وقتى انفاق نمود درويش و فقير نشود . ( حسن بصرى ) 3 - عفو آن مال بسيارى است كه از انفاق نقصانى در آن پديد نگردد . « عبد اللَّه عباس » 4 - صدقه است از راه توانگرى . « مجاهد » 5 - عفو ، انفاق نمودن به قدر متعارف و متوسط است كه در طرف افراط و تفريط نيفتد . « عمر بن دينار و عطاء » 6 - عفو : انفاق كردن به قدر طاقت است . « ضحاك » 7 - مقصود از عفو ، اين است كه هر چه شد از كم و زياد انفاق شود . « عبد اللَّه عباس » 8 - عفو ، هر مالى است كه حلال‌تر و پاكيزه‌تر باشد براى انفاق . « تفسير ابو الفتوح رازى » كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ، فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ اينطور خداوند براى شما ظاهر ميگرداند آنچه را كه نفع دنيوى و اخروى شما در آن است كه هم دنياى شما در اثر حفظ مال تأمين گردد و هم آخرت شما در اثر انفاق زيادتى مال اصلاح شود شايد شما فكر خود را به كار بياندازيد و هميشه راجع بمنافع دنيا و آخرت خود انديشه نمائيد و صلاح و فساد خود را بشناسيد .