بدلالت عقل و شهادت كتب الهى كليه انواع و اقسام سحر باطل است و در همين مبارك آيه نسبت سحر را بشياطين داده و شياطين را به اين عمل كافر معرفى نموده و در جاى ديگر ساحر را مذمت نموده بقوله تعالى سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ « 1 » سوره اعراف آيه 113 . و نيز ساحر از دروغگويان بشمار ميآيد زيرا كه همان مفسده دروغ كه ( اغراء بجهل ) و نشان دادن خلاف واقع باشد در عمل آنها نمودار است و بر دروغ و عمل دروغ اعتماد نتوان نمود . و نيز اگر عمل ساحر داراى واقعيت و حقيقت باشد فرقى بين سحر و معجزه باقى نمىماند آن وقت بمعجزه نبوت پيمبران ثابت نمىگردد و راه عذر براى انكار پيمبرى آنها باقى خواهد ماند كه گفته شود امر براى ما مشتبه گرديد و گمان كرديم معجزه و خارق العاده‌اى كه از پيمبران ظهور و بروز مينمود از قبيل سحر ساحران و تدليس جادوگران است . پاسخ فرق بين سحر و معجزه از چند راه است : 1 - عمل ساحر اگر واقعيتى پيدا كند پس از رياضات شاقه و عمليات بسيار مشكل كه تحمل آن نوعا براى عموم مردم مشكل بلكه به نظر محال مينمايد انجام مىگيرد و معجزه پيمبران ناشى از عنايت ربانى است كه خلقت آنها سرشته شده از عالم نور و از مقام عليين است و در اظهار معجزه فقط از عالم الهى استمداد ميطلبند ، و اگر چه پيمبران نيز قبل از تحمل نبوت و پس از آن چنانچه نقل ميكنند رياضاتى داشتند لكن رياضت آن بزرگواران در عبادت و بندگى خداوند بوده نه براى جهات نفسانى و انتفاعات مادى دنيوى بلكه كوشش آنها در فناء فى اللَّه و از خودگذشتگى است اين بود كه مظهر و نماينده صفات الهى گشتند و كرامات خود را مستند به حق مينمودند نه به خود . 2 - عمل ساحر با نوع عمل انبياء تفاوت بسيار دارد غالبا عمل ساحر تصرف در قوه

--> ( 1 ) سحر كردند چشمهاى مردم را و آنها را ترسانيدند