و وقتى كه بتوسط پيغمبر خاتم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم كعبه از بت پاك گرديد آن وقت نعمت براى مسلمانها تمام گرديد و قبله آنها كعبه شد . كَما أَرْسَلْنا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِنا وَ يُزَكِّيكُمْ وَ يُعَلِّمُكُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ و نيز از تمام نعمت اين است كه ما براى شما رسولى فرستاديم كه آيات قرآن كه كلام الهى است و از ذكر حكيم و از عالم معنى بعالم الفاظ فرود آمده تلاوت نمايد و شما را از پليدى و اخلاق نكوهيده ناپسنديده و صفات و ملكات حيوانيه تزكيه نمايد و نيز شما را بخوى انسانى و اوصاف ملكوتى روحانى بيارايد و بشما كتاب و حكمت بياموزد و بشما بفهماند آنچه را كه نميدانيد . مقصود از كتاب قرآن است و از حكمت در اينجا شايد رموز و اسرار و مطالب معجزه‌آميز قرآنى است كه مجموع قرآن هم كتاب قانونى است و هم معجزه رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ، و هم اعجاز است براى آنكه مشتمل بر چيزى است كه فوق حد فهم بشر بشمار ميرود و كتاب قانونى است زيرا كه تمام قوانين و مقررات دين اسلام را در بر دارد و تمام احكام از عبادات و معاملات و طريق معاشرات و غير اينها در قرآن ثبت گرديده . فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ فاء « فاذكرونى » متفرع و مربوط بآيات پيش است معنى آيه چنين مىشود : پس از آنكه نعمت هدايت بفرستادن انبياء بتخصيص وجود پيمبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله و سلّم و كتاب آسمانى ( قرآن ) بر شما تمام گرديد بپاى داشت اين همه نعمتهاى ظاهرى و باطنى متذكر گرديد و مرا ياد كنيد تا من نيز شما را ياد كنم و طريق شكرگزارى و سپاس دارى پيشه خود گردانيد و كفران نعمتهاى مرا ننمائيد . « ذكر » گاهى مقابل غفلت آيد و مطلب با اينكه معلوم است شخص متوجه به آن نيست و گويد ملتفت و متوجه به آن نبودم و شايد اشاره به آن دارد قوله تعالى