وَ وَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يا بَنِيَّ در بعضى از تفاسير دارد كه جناب ابراهيم عليه السلام هنگام وفاتش پسرهاى خود را جمع نمود و آنها هشت نفر بودند : اسمعيل عليه السلام مادرش هاجر ، اسحق مادرش ساره ، مدين ، مدائن ، يقشان ، زمران ، يشبق ، و شوح . مادر تمام اينها قطورا دختر يقطن كنعانيه بوده كه پس از مرگ ساره وى را بزنى گرفت و بزرگترين فرزندان او اسمعيل عليه السلام بود و پس از آن اسحق ( ع ) . و حضرت ابراهيم ( ع ) پس از آنكه پسرهاى خود را جمع نمود گفت خداوند براى شما دين شايسته‌اى انتخاب نموده و دين خود را حفظ نمائيد . إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ نهى مينمايد آنان را از مخالفت نمودن دين حنيف ابراهيم و آنها را توصيه ميفرمايد كه بايستى بر دين و ملت حق استوار باشيد تا چون مرگ شما ميرسد بر حال اسلام و تسليم مرده باشيد ، و شايد مقصود از اسلامى كه اولادان خود را دعوت بر آن مىكند همان آخر مرتبه تسليم باشد كه از مصدر جلال خداوندى آنجا كه خطاب اسلم رسيد ابراهيم ( ع ) مأمور گرديده بود كه سر تسليم بر آن نهد و زير فرمان آن در آيد . أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قالَ لِبَنِيهِ و نيز چون هنگام وفات يعقوب ( ع ) رسيد وقتى اولادان او نزد وى آمدند از ايشان سؤال مينمايد كه بعد از من چه كسى را عبادت ميكنيد ؟ ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي قالُوا نَعْبُدُ إِلهَكَ وَ إِلهَ آبائِكَ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ إِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ و كرا ميپرستيد در پاسخ گفتند خداى تو را و خداى پدران تو ابراهيم و اسمعيل