ساتر منكبين بوده باشد . و بدان كه ظاهر مشهور آن [ است ] كه پوشيدن اين دو جامه و كندن رخت دوخته خود شرط احرام نيست اگر چه واجب است ، و ظاهر بعضى « 14 » اشتراط كندن رخت دوخته است ، پس احوط آن است كه قبل از نيّت و تلبيه ، رخت احرام بپوشد . و شرط است در اين دو جامه [ كه ] نماز در آنها صحيح باشد ، پس كفايت نمىكند حرير و غير مأكول اللحم و متنجس به نجاستى كه معفوّ نباشد ، و همچنين كفايت نمىكند ازارى كه بشره از آن نمايان باشد ، و احوط در رداء نيز ملاحظه اين شرط است ، و احوط تطهير اين ( آن - خ ش ) دو جامه است يا تبديل آنها اگر نجس شوند در احوال احرام ، بلكه احوط ( 1 ) مبادرت به ازاله نجاست است از بدن نيز ، و جمعى « 15 » ( بعضى - خ ل ) از علماء منع نموده‌اند از حرير خالص در جامهء احرام زن ، و خالى از قوت نيست با آن كه ( يا آن كه - خ ش ) احوط است ، بلكه بعضى « 16 » تصريح فرموده‌اند : كه احوط ( 2 ) آن ( اين - خ ش ) است كه زن در جميع احوال ( 3 ) [ احرام - ش ] حرير خالص نپوشد ، و احوط آن است كه از جنس پوست نباشد بنابر آن كه در عرف عرب ثوب بر آن صدق نمىكند ، و همچنين منسوج بوده باشد نه مثل نمد ماليده باشند ( 4 ) .

--> « 14 » قائل به اين قول إسكافى است ، كما اين كه در الدروس الشرعيّة 1 : 345 آمده است ، و براى ديدن عبارت إسكافى به مختلف الشيعة 4 : 51 مراجعه شود . « 15 » المقنع : 229 ، النهاية : 218 ، الدروس الشرعية 1 : 344 . « 16 » صاحب اين نظريه را پيدا نكرديم .