مقصد چهارم در تروك احرام است چون دانستى كه حقيقت احرام توطين نفس است بر ترك امورى كه خواهد آمد ، پس ناچار است از معرفت آن امور ، بلكه احوط مراجعت آنها است پيش از نيّت احرام تا قصد كفّ از آنها نمايد ، بلى التفات به آنها تفصيلا در وقت نيّت احرام لازم نيست ، و آن چند امر است : اوّل : شكار صحرائى كه وحشى باشد ، مگر در صورت خوف اذيّت [ از ] آن ، و حرام است نيز خوردن آن ، و نگاه داشتن آن - هر چند مالك آن بوده باشد قبل از احرام و به همراه خود آورده باشد - و اعانت كسى كه او را شكار كند به هر نوع از اعانت . و اما شكار دريائى پس باك به آن نيست ، و مراد به آن حيوانى است كه تخم و جوجه هر دو در دريا كند ، و همچنين حيوان اهلى مثل مرغ خانگى و گاو و گوسفند و شتر اهلى . و هر شكار كه حرام است ، جوجه و تخم آن نيز حرام است ، و اگر محرمى صيدى را ذبح كند ، مشهور آن است كه ميته خواهد بود دربارهء محرم و محلّ و ملخ در حكم شكار صحرائى است . دوّم : جماع كردن با زن و بوسيدن و بازى كردن و نگاه كردن به شهوت ، بلكه مطلق التذاذ و استمتاع به زن . و بدان كه اگر كسى در احرام جماع كند با زن يا مرد ، چه در