قيام در كوفه رويدادها سريع و متوالى به وقوع پيوستند و شرايط ظهور قيام شيعى كوچكى در كوفه به سال 202 فراهم شد . رهبر نظامى اين قيام ، ابو عبد اللّه ، برادر ابو السرايا بود . ابو السرايا قبلا قيام شيعى مهمى را در كوفه سازمان‌دهى كرده بود ؛ او هم برحسب اتفاق از فرصت پيش آمده در نزاع فرزندان خاندان عباسى باهم و اغتشاش‌هايى كه در پى آن سرزمين عراق را فراگرفت ، استفاده كرده بود . رهبرى روحانى اين قيام شيعى را هم يكى از پيشوايان علوى ، يعنى على فرزند امام محمد بن جعفر صادق به عهده داشت . « 1 » اولين نشانه‌هاى اين نهضت جديد شيعى وقتى نمودار شد كه مأمون به حسن بن سهل در عراق نامه نوشت و از او خواست كه لباس سبز بپوشد و براى ولايت‌عهدى على الرضا عليه السّلام بيعت بگيرد و پس از آن به بغداد برود و آن‌جا را محاصره كند و اهالى آن را به اطاعت مأمون و شكستن بيعتشان با ابراهيم بن مهدى وادار سازد . « 2 » حسن بن سهل يكى از علويان به نام عباس ، فرزند امام موسى كاظم عليه السّلام را والى كوفه ساخت و به او دستور داد كه لباس سبز بپوشد و مردم را به پذيرش خلافت مأمون و ولايت‌عهدى على الرضا عليه السّلام دعوت كند ، اما اهل كوفه ، انگيزه‌هاى مأمون را در دادن ولايت‌عهدى به على الرضا عليه السّلام تصديق نكردند و دعوت والى جديد را براى بيعت با خليفه و وليعهد او ، با آن‌كه اين والى خود برادر على الرضا عليه السّلام بود ، نپذيرفتند . مردم كوفه مىگفتند : « اگر براى مأمون و بعد از وى براى برادرت دعوت مىكنى ، ما را به اين دعوت نياز نيست ، اما اگر براى برادرت يا شخصى از خاندانت يا براى خود دعوت مىكنى ، اجابت مىكنيم . » « 3 »

--> - مطلب منافاتى با اقدامش به مسموم كردن امام ندارد . سيره خلفاى بنى عباس هميشه چنان بوده كه هيچ مصلحتى را بالاتر از حفظ حاكميت خود نمىدانسته‌اند ، چنان‌كه نابودى ابو سلمه ، ابو مسلم ، عبد اللّه بن على ، خاندان برمكى و كشتار و شكنجه علويان ، نمونه‌هايى از اين سياست است . ( مترجم ) . احمد صبحى ، عقيدة الامامة ، ص 387 . ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 7 ، ص 144 . ( 2 ) . ابن اثير ، الكامل فى التاريخ ، ج 6 ، ص 111 . ( 3 ) . تاريخ طبرى ، ج 7 ، ص 144 .