با مرگ ابن طباطبا ، ابو السرايا متولّى اين نهضت شيعى شد و هدايت و سياست‌گذارى آن را بر عهده گرفت . طبرى درباره محمد بن محمد بن زيد ، پيشواى جديد علوى ، مىنويسد كه « او نوجوانى مخنث و بىتجربه بود » ، ازاين‌رو ، نفوذ ابو السرايا را بر خود پذيرفت . پس ابو السرايا بود كه امور را تنفيذ مىكرد و هركس را مىخواست به كارى مىگماشت و هركه را مايل بود ، عزل مىكرد و همه كارها به دست وى بود . ابو السرايا در كوفه سكه‌هايى ضرب كرد و بر آن اين جمله را نوشت : « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ » ( صف : 4 ) ؛ خدا كسانى را كه در راه وى در يك صف كارزار مىكنند ، چنان‌كه گويى بنايى استوارند ، دوست دارد . « 1 » واليان علوى جديد به شهرهاى محل مأموريتشان رفتند . ابراهيم بن موسى پس از نبردى كوتاه توانست بر يمن چيره شود . والى جديد واسط نيز توانست والى عباسى آن‌جا به نام عباس نصر بجلى را شكست دهد . آنان بر واسط مسلط شدند و از اهالى آن خراج گرفتند و مردم نيز تأييدشان كردند . والى علوى بصره ، على بن جعفر هم توانست نيروهاى عباسى را شكست دهد و بر بصره سيطره يابد . داود بن عيسى ، والى عباسى مكه ، از آمدن حسين بن حسن ، والى جديد علوى به مكه براى انجام مراسم حج در آن سال ( 199 ) آگاه شد ، بنابراين ، هواداران بنى عباس را براى دفاع از خود فراخواند و اتفاقا مسرور ، خادم هارون الرشيد نيز نزد او آمد . « 2 » وى براى انجام مناسك حج آمده بود ، درحالىكه دويست جنگجو از يارانش را به همراه داشت . مسرور ، والى عباسى را به جنگ با والى علوى تشويق كرد ، اما داود نظر او را نپذيرفت ؛ چرا كه نمىخواست مكهء مكرمه به ميدان جنگ تبديل شود . مسرور به ياد او آورد كه از واليان عباسى است و وظيفه دارد از حكومت و سلطه آنان دفاع كند ، اما داود از خليفهء عباسى

--> - عيسى بن محمد بن على بن عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب را بر بصره ، و حسين بن حسن افطس بن على بن ابى طالب را بر مكه ، و محمد بن سليمان بن داود بن حسن بن حسن بن على را بر مدينه ، و حسين بن ابراهيم بن حسن بن على را بر واسط ولايت داد . ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 7 ، ص 116 . ( 2 ) . مسرور ، در سخت‌گيرى و مجازات برامكه شركت داشت .