عامل دومى كه طبرى براى قيام محمد بن ابراهيم ذكر مىكند تشويق و ترغيب او به وسيله ابو السرايا بود ؛ چرا كه رابطه او با دولت عباسى تيره شده بود ، بنابراين ، تصميم گرفته بود كه از اين پيشواى علوى در جهت شورش عليه عباسيان بهره ببرد . طبرى مىنويسد : « بنا به قولى ، سبب خروج وى آن بود كه ابو السرايا از مردان [ هرثمه بود و چون هرثمه در امر مقررى وى تعلل كرد و آن را به تأخير انداخت ، ابو السرايا خشمناك شد و به كوفه رفت و با محمد بن ابراهيم بيعت كرد . محمد بن ابراهيم در ابتداى قيام ، فضل بن عيسى بن موسى را به بيعت با خويش دعوت كرد ، اما اطلاع يافت كه فضل بن عيسى مهياى جنگ با وى مىشود . ازاين‌رو ، ابو السرايا را به جنگ فضل فرستاد و ابو السرايا به سرعت بر كوفه و قصر آن چيره شد ] « 1 » و فضل و افرادش گريختند . سپاه ابو السرايا قصد غارت قصر فضل را داشتند كه ابو السرايا آنان را برحذر داشت و فضل نزد حسن بن سهل رفت و از آنچه بر وى آمده بود ، به حسن شكايت كرد . حسن نيز به وى قول داد كه خسارت‌هاى او را جبران كند و موضعى محكم و شديد نسبت به اين حركت شيعى اتخاذ نمايد . « 2 » حسن بن سهل يكى از سرداران شجاع عباسى به نام زهير بن مسيب را طلبيد و او را مأمور سركوبى ابو السرايا كرد و با مردان جنگى و اموال و كمك‌هاى ديگر ، يارىاش نمود . هم‌چنين كسى را نزد سليمان بن ابو جعفر منصور ، والى كوفه ، فرستاد و او را متهم به ضعف و سستى كرد و به سبب عملكرد ضعيفش كه منجر به بروز قيامى شيعى در كوفه شده بود ، ملامت كرد . « 3 » زهير بن مسيب در رأس ده هزار سوار به سوى كوفه روان شد . در اين هنگام محمد بن ابراهيم بر اثر يك بيمارى سخت در بستر افتاده بود . او به داعى خود ابو السرايا دستور رويارويى با سپاه عباسى را داد . گروهى از بغداديان مقيم كوفه ، كه طرفدار عباسيان بودند ،

--> ( 1 ) . مطالب داخل كروشه در متن عربى كتاب جا افتاده است كه با مراجعه به مقاتل الطالبيين اصلاح گرديد و اضافه شد . ( مترجم ) ( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 7 ، ص 117 - 118 و نيز ر . ك : ابن اثير ، الكامل فى التاريخ ، ج 6 ، ص 87 - 88 / اصفهانى ، مقاتل الطالبيين ، ص 525 . ( 3 ) . تاريخ طبرى ، ج 7 ، ص 117 / ابن اثير ، الكامل فى التاريخ ، ج 6 ، ص 87 .