هركسى كه او را آزار مىرساند ، به نيكى پاسخ مىداد ، « 1 » و نيز به زهد و ورع و كرامت شهرت داشت . بعضى بدخواهان ، از او نزد مهدى ، خليفه عباسى بدگويى و سعايت كردند ، اما مهدى به سبب رؤيايى كه در خواب ديد ، تحت تأثير هيبت آن حضرت قرار گرفت . از اين‌رو ، وى را آزاد كرد و گرامى داشت و به مدينه بازگرداند . « 2 » امام موسى كاظم « 3 » را به كنيه‌هايى همچون ابو الحسن ، ابو ابراهيم و ديگر كنيه‌ها و القاب مىخوانند . يكى از نويسندگان شيعه ، شرحى بر اين مطلب نوشته و مىگويد : امام موسى كاظم عليه السّلام دوران امامت خود را در دو زندان سپرى نمود : يكى در زندان خانه‌اش كه سبب آن ترس از بنى عباس بود ، ازاين‌رو ، از مردم دورى گزيد . و ديگر ، زندان سراسر ظلم و ظلمت بنى عباس بود تا جايى كه اگر كسى از راويان مىخواست از آن حضرت حديثى نقل كند ، نام او را به صراحت نمىبرد ، بلكه گاهى ايشان را به كنيه ابو ابراهيم و گاهى ابو الحسن يا القاب ديگر ، همچون عبد صالح ، عالم و مانند آن ياد مىكرد . گاهى احاديث آن حضرت با عبارت « آن مرد چنين مىگويد » بيان شده‌اند . بنابراين ، نام شريف ايشان كمتر ديده مىشود ؛ به دليل شدت تقيّه در روزگار وى ، و فشار و سخت‌گيرى فراوان خلفاى عباسى معاصر او ، همچون منصور و مهدى و هادى . امام عليه السّلام در مدت چهارده سال از عمر شريفش ، كه مصادف با ايام خلافت هارون الرشيد بود ، پيوسته به زندان منتقل مىشد و پس از مدتى رهايى مىيافت .

--> - 183 وفات يافت . آن حضرت بعد از وفات پدرش در سال 148 ق به امامت رسيد و دوره امامتش 35 سال بود و او اولين پيشواى اماميه است كه مادرش كنيزى ايرانى بود . ( مظفرى ، تاريخ الشيعه ، ص 46 ) ( 1 ) . اصفهانى نقل مىكند : وقتى به امام موسى عليه السّلام سخنى زشت از كسى مىرسيد ، آن حضرت براى آن شخص يك كيسه دينار مىفرستاد و بخشش كيسه‌هاى پول امام موسى ضرب المثل شد . ( مقاتل الطالبيين ، ص 499 / ر . ك : خطيب بغدادى ، تاريخ بغداد ، ج 13 ، ص 727 ) ( 2 ) . مهدى ، حضرت على بن ابى طالب عليه السّلام را در خواب ديد كه به او گفت « آيا سزاوار است كه چون شما را پادشاهى زمين دهند ، در آن فساد كنيد و قطع رحم كنيد ؟ » ( خطيب بغدادى ، تاريخ بغداد ، ج 13 ، ص 28 ) ( 3 ) . امام موسى عليه السّلام را به سبب شدت صبر در آزار و اذيت و زندانى كه ديد ، كاظم ناميدند . ( عبد الوهاب شعرانى ، الطبقات الكبرى فى التصوف ، ص 33 ) حضرت موسى كاظم عليه السّلام به شب زنده‌دارى و روزه‌دارى مشهور بود . رونلدسن مستشرق معتقد است كه ائمه بعد از امام حسين عليه السّلام به عبادت ، بيشتر از سياست توجه داشتند . ( عقيدة الشيعه ، ص 160 )