دو سپاه در ناحيه باخمرى كه در شانزده فرسخى كوفه است ، روياروى هم قرار گرفتند . جنگى مهيب برپا شد و سپاهيان حميد بن قحطبه كه در مقدمه سپاه عيسى بن موسى بودند منهزم شدند و سپاهيان عباسى شتابان ، رو به فرار آوردند . عيسى بن موسى آنان را سوگند داد و اطاعتشان را طلب كرد ، اما به او التفات نكردند و از پيش چشم وى گريختند . حميد بن قحطبه هم در حال فرار پيش آمد . عيسى بن موسى به وى گفت : « اى حميد ! تو را به خدا سوگند كه فرمانبرداريت را فراموش نكنى ! » و او در پاسخ گفت : « در هنگام شكست طاعتى نيست . » « 1 » از آن سو ، منصور هم خبر شكست سپاهيانش را شنيد و دستور داد شتران و ستوران را بر دروازه‌هاى كوفه گرد آورند تا بتواند از آن شهر بگريزد . به رغم فرار سپاهيان عيسى بن موسى ، وى در ميدان نبرد هم‌چنان ايستادگى كرد و فقط صد تن از خواص و نزديكانش با او ماندند . بعضى او را نصيحت كردند كه عقب نشينى كند و خود را نجات دهد ، اما او گفت : « هرگز از اين‌جا نمىروم تا كشته شوم يا اين‌كه خدا فتح و پيروزى را بر دست من قرار دهد و كسى نگويد عيسى فرار كرد . » « 2 » جعفر و محمد ، پسران سليمان نيز پايدارى كردند و سپاه عباسى را از سرنوشت دردناكى كه در انتظارش بود و فاصلهء كم دو قوس يك كمان يا كمتر از آن تا شكست داشت ، نجات دادند . ابراهيم با سپاهش به جنگ عيسى بن موسى كه در ميدان جنگ به شدت پايدارى مىكرد آمد . حميد بن قحطبه هم موفق شد افراد فرارى سپاه خود را جمع كرده و آن‌ها را به عيسى ملحق كند . در اين ميان ، تيرى به عيسى اصابت كرد و وى مجبور شد با افراد خود عقب‌نشينى كند . سپاه ابراهيم به تعقيب آنان پرداختند ، اما جارچى ابراهيم فرياد برآورد : مواظب باشيد كه فراريان را تعقيب مكنيد . سربازان ابراهيم فورا بازگشتند و لشكريان عيسى گمان كردند كه عقب‌نشينى لشكر ابراهيم از آن روست كه در جنگ شكست خورده‌اند . پس به باقيمانده‌شان حمله بردند و موفق شدند آنان را شكست دهند . در اين ميان ، تيرى كشنده به ابراهيم اصابت كرد .

--> ( 1 ) . اصفهانى ، مقاتل الطالبيين ، ص 346 . ( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 260 .