رويارويى نظامى منصور ، عيسى بن موسى را در رأس پانزده هزار مرد به جنگ ابراهيم فرستاد و حميد بن قحطبه را با سه هزار سپاهى در مقدمه سپاه وى قرار داد . منصور خود تا نهر بصريين سپاه را مشايعت كرد و بعد از آن به كوفه بازگشت . ابراهيم نيز در رأس سپاهى بالغ بر ده هزار مرد جنگى ، عازم نبرد شد ، اين در حالى بود كه اسامى صد هزار نفر از اهالى بصره در ديوان ابراهيم ثبت شده بود . ابراهيم پيشروى خود را از منطقه خريبهء بصره به سمت كوفه آغاز كرد . « 1 » يكى از ياران ابراهيم به قصد نصيحت ، نزد وى آمد و به او توصيه كرد به جنگ عيسى بن موسى نرود ، بلكه راه ديگرى كه او را به كوفه مىرساند پيش گيرد ، در اين صورت مىتواند ابا جعفر منصور را غافل‌گير كند . او نصيحت خود را با اين سخنان پايان داد : « بر اين مرد ( منصور ) غلبه نخواهى يافت ، مگر آن‌كه كوفه را بگيرى ، اگر كوفه را با وجود آن‌كه منصور در آن است بگيرى ، كار وى به سر رسيده و هيچ شهرى تحت امر او نمىماند . » « 2 » اما زيدىهاى « 3 » همراه ابراهيم از او خواستند اين پيشنهاد را نپذيرد و آن را شيوهء دزدان دانستند . مرد ديگرى به نام عبد الواحد بن زياد با پيشنهادى ديگر نزد ابراهيم آمد و به او گفت : « به بصره برگرد و بگذار ما با عيسى بجنگيم ، اگر شكست خورديم تو به يارى ما بشتاب . » زيديان به اين پيشنهاد نيز اعتراض كردند و گفتند : « مىخواهى از پيش دشمنى كه او را ديده‌اى بازگردى ؟ » آن مرد پيشنهاد ديگرى به ابراهيم كرد و آن ، حفر خندق گرداگرد اردوگاه بود . زيديه بار ديگر به اين پيشنهاد اعتراض كردند و گفتند : « آيا بين خود و خدا حايل قرار مىدهى ؟ » او پيشنهاد ديگرى به ابراهيم كرد و گفت : « سپاهيانت را به گروه‌هاى متعدد تقسيم كن تا اگر گروهى از آن‌ها شكست خورد ، گروه ديگر پايدارى كند . » زيديه اين پيشنهاد را نيز رد كردند و گفتند : « ما جز در صف واحد نمىجنگيم ، همان‌گونه كه خداى تعالى فرموده : " كأنّهم بنيان مرصوص " باشيد . » « 4 »

--> ( 1 ) . همان ، ص 258 / اصفهانى ، مقاتل الطالبيين ، ص 327 - 328 . ( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 258 . ( 3 ) . ياران عيسى بن زيد كه به ابراهيم پيوسته بود . ( 4 ) . اصفهانى ، مقاتل الطالبيين ، ص 344 ، ابن اثير ، الكامل فى التاريخ ، ج 5 ، ص 229 .