بنو سليم ، بنو بكر ، اسلم و غفار بودند . جنگ‌جويانى از مهينه و مزينه نيز در چيرگى بر طائف و گرفتن آن از والى عباسى نقش داشتند . « 1 » طايفهء بنو شجاع از جهينه ، شجاع‌ترين و دليرترين سپاهيان نفس زكيه بودند . البته قبايل ديگرى نيز مثل بنو زهره ، بنو عمرو و بنو غفار بودند كه به نفس زكيه نپيوستند و از خليفه عباسى فرمان بردند . بنو غفار براى ضربه زدن به نيروهاى نفس زكيه از پشت سر ، در اثناى جنگ سپاه عباسى با محمد ، به يارى عباسيان شتافتند . « 2 » ناتوانى منصور و تدابير او در رويارويى با قيام جا دارد مدينه را از وقتى كه محمد نفس زكيه در آن قيام كرد و خود را خليفه خواند ، ترك كنيم و به سرزمين عراق برويم تا موضع منصور را نسبت به اين قيام علوى ببينيم . پيكى به نام اوس عامرى براى آگاه كردن منصور از قيام نفس زكيه ، از مدينه خارج شد و به شتاب حركت كرد و مسيرش ( تا بغداد ) را در نه روز طى كرد و شبانه به خانه منصور رسيد ؛ اين خانه در ساحل دجله قرار داشت . در آن زمان ، منصور بر بناى بغداد ، پايتخت جديدش نظارت مىكرد . « 3 » پيك براى ديدار خليفه اصرار شديد كرد و سرانجام ، ربيع بن يونس حاجب ، او را بر خليفه وارد كرد و پيك ، خليفه را از قيام آگاه كرد . منصور از رسيدن پيك در آن مدت كوتاه خوشحال شد و به او نه هزار درهم بخشيد ( براى هر شبى كه در سفر گذراند ، هزار درهم . ) « 4 » منصور بناى پايتخت جديد ( بغداد ) را شروع كرده و در بناى ديوار شهر ، نى به كار برده بود . وقتى بلندى ديوار شهر به اندازه قامت يك انسان رسيد ، خبر آمد كه نفس زكيه قيام خود را آشكار كرده است . منصور بر آن شد تا زمان سركوب قيام نفس زكيه ، بناى شهر را متوقف سازد . ازاين‌رو ، به سوى كوفه حركت كرد . « 5 »

--> ( 1 ) . اصفهانى ، الاغانى ، ج 10 ، ص 301 . ( 2 ) . تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 195 . ( 3 ) . مسعودى ، مروج الذهب ، ج 3 ، ص 308 . ( 4 ) . ابن طباطبا ، الفخرى فى الآداب السلطانيه ، ص 148 - 149 . ( 5 ) . تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 192 .