بسيارى از مردمان مدينه با او بيعت كردند . آن‌طور كه صاحب فخرى توصيف مىكند ، محمد در فضل و شرف و علم و شجاعت و فصاحت و رياست و كرامت و بزرگوارى ، از سادات و بزرگان بنى هاشم بود . « 1 » قيام محمد نفس زكيه ناگهانى بود ؛ پيش از آن‌كه رباح بن عثمان ، والى مدينه براى اين امر ، آمادگى لازم را كسب كند ، محمد با 250 نفر به زندان مدينه « 2 » آمد و آن را تصرف و زندانيان را آزاد كرد . ياران محمد در تمام كوچه‌هاى مدينه مىگشتند و بانگ مىزدند و تكبير مىگفتند . صداى فرياد آنان در گوشه و كنار شهر مدينه ، طنين‌انداز شد و حاكى از آن بود كه يكى از نوادگان رسول خدا عليه بنى عباس قيام كرده است . محمد نفس زكيه كه بسيار تمايل داشت قيامش خونين نباشد ، يارانش را از خونريزى برحذر داشت و به آنان مىگفت : « كسى را نكشيد ، كسى را نكشيد ! » « 3 » رباح ، والى مدينه با قيام محمد غافل‌گير شد و قادر به هيچ تحركى نگرديد ، ازاين‌رو ، راه فرارى جز پناه بردن به دار مروان نيافت ، و پلهء خانه را براى جلوگيرى از ورود قيام كنندگان ، خراب كرد . رباح براى فرونشاندن غضب و خشم خود ، راهى جز نثار كلماتى زشت به اطرافيان خود نيافت . ازاين‌رو ، گفت : « اى مردم مدينه ! امير مؤمنان ، خواستهء خويش را در مشرق و مغرب زمين مىجويد ، او حتى در نهان‌خانه‌هايتان راه پيدا مىكند . به خدا قسم ياد مىكنم اگر او ( منصور ) بر شما بتازد گردن همه شما را مىزند . » « 4 » رباح ، جز بنى زهره يارىكننده‌اى از اهالى مدينه نيافت ، به گونه‌اى كه تعدادى از آنان درحالىكه سلاح خود را حمل مىكردند به دار الاماره آمدند تا والى عباسى را حمايت كنند ، ولى بنو سلمه ترجيح دادند به نفس زكيه بپيوندند . پيشواى نهضت با يارانش به دار الاماره آمده ، بر آن هجوم بردند و بر بيت المال دست يافتند و رباح و برادرش عباس بن عثمان را دستگير و در دار مروان زندانيشان كردند . « 5 »

--> ( 1 ) . ابن طباطبا ، الفخرى فى الآداب السلطانيه ، ص 148 . ( 2 ) . زندان در خانهء هشام بود . ( 3 ) . اصفهانى ، مقاتل الطالبيين ، ص 263 . ( 4 ) . تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 185 . ( 5 ) . اصفهانى ، مقاتل الطالبيين ، ص 213 .