شكست و به سوى پيامبر خدا - كه طائف را در محاصره داشت - بازگشت . چون پيامبر صلى الله عليه و آله او را ديد ، براى پيروزىاش تكبير گفت و دستش را گرفت و با او مدّت زيادى در خلوت به نجوا پرداخت . « 1 » ب - اعلان برائت از مشركان آيه‌هاى برائت و اعلام انزجار از شرك و بت پرستى و لزوم پيراستن سرزمين وحى از جلوه‌هاى شرك ، يكى از شكوهمندترين فصول تاريخ اسلام است . در هنگامهء برگزارى حجّ سال نهم هجرى ، آيات برائت نازل مىشود و ابو بكر مأمور مىشود كه آن آيات را به ضميمهء قطع‌نامه‌اى چهار مادّه‌اى در اجتماع عظيم حج گزاران ، بر مردم بخواند . ابو بكر ، راهى مكّه شد ؛ امّا اندكى نرفته بود كه پيك الهى فرا رسيد و چنين ابلاغ كرد : [ پيام را ] از جانب تو ، جز خودت يا مردى از [ خاندان ] تو نمىرسانَد . پيامبر خدا ، على عليه السلام را فرا خواند و جريان را باز گفت و مَركب ويژهء خود را در اختيارش نهاد و دستور داد كه به سرعت ، مدينه را ترك كند و آيات [ سورهء برائت ] را از ابو بكر بگيرد و روز دهم ذى حجّه ، در اجتماع عظيم مردم ، بر آنان بخواند . چنين شد و يكى ديگر از عظمت‌هاى على عليه السلام رقم خورد و همبَرى و همسانى على عليه السلام با پيامبر خدا در پيش‌ديد عصرها و نسل‌ها نهاده شد . « 2 » 39 . الإرشاد : در ماجراى برائت آمده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله ، آن ( آيه‌هاى برائت ) را به ابو بكر داد تا با آن ، پيمان با مشركان را به كنار افكند . هنوز دور نشده بود كه جبرئيل عليه السلام بر

--> ( 1 ) . الإرشاد : ج 1 ص 152 . ( 2 ) . ر . ك : الغدير : ج 6 ص 338 - 350 ؛ مؤلّف ، طريق‌هاى گوناگون اين حديث را جمع آورى كرده و آن را « متواتر معنوى » دانسته است .