4 / 4 : سكوت 1366 : امام على عليه السلام : بسى سخن كه پاسخش خاموشى است . 1367 : امام على عليه السلام : برخى سكوتها از پاسخ دادن رساترند . 1368 : امام على عليه السلام : در سفارش به پسرش حسين عليه السلام : آفرين ، آفرين بر دانشمندى كه در كارش جدّيت كند و از شبيخون مرگ بترسد ، پس آماده كند و فراهم آورد . اگر پرسيده شود ، خيرخواهى كند و اگر رهايش كنند ، خاموش ماند . سخنش درست و خاموشى اش بى آنكه از ناتوانى باشد ، خود گونه اى پاسخ است . 1369 : امام على عليه السلام : پاسخ ندادن به نادان ، رساترين پاسخ به اوست . 1370 : امام على عليه السلام : چون در برابر نادان بردبارى نمودى ، او را پاسخى گشاده داده اى . 1371 : در مصباح الشريعه از امام صادق عليه السلام : با روى گرداندن و پاسخ ندادن با نادان روبرو شو ، تا مردم ياورت شوند ؛ زيرا هركس به نادان پاسخ دهد ، گويى هيزم بر آتش مى نهد . 1372 : موسى بن محمّد محاربى از مردى كه نامش را گفت و او از امام رضا عليه السلام نقل مىكند كه مأمون به ايشان گفت : بهترين شعرى را كه درباره سكوت در برابر نادان و نكوهش نكردن دوست مى دانى برايم بخوان ، پس امام عليه السلام فرمود : دوستم مرا تنها مى گذارد و دور مىشود * ولى من براى آن علّتهايى را در نظر مى آورم و چنين مى بينم كه اگر سرزنشش كنم ، وى را برانگيخته باشم * پس سرزنش نكردنش را خود سرزنشى مى بينم و هرگاه گرفتار نادانى زورگو مى گردم * كه كارى ناشدنى را درست مى پندارد