محمد الريشهري

149

علم و حكمت در قرآن و حديث ( فارسى )

بيدارى ، خود نگهدارى ، تذكر ، هشيارى ، نيك خويى و ميانه روى . ب : ويژگيهاى سلبى 389 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكيم نيست آنكه با كسى كه از معاشرتش ناگزير است پسنديده رفتار نمى كند ، تا آن گاه كه خداوند برايش راهى بگشايد . 390 . امام على عليه السلام : آنكه براى جز نزديكانش گشاده رويى كند ، حكيم نيست . 391 . امام على عليه السلام : آنكه گرفتارى اش را به نامهربان شكوه كند ، حكيم نيست . 392 . امام على عليه السلام : آنكه با كسى كه از مدارايش ناگزير است مدارا نمى كند ، حكيم نيست . 393 . امام على عليه السلام : آنكه نياز خود را پيش غير كريم ببرد ، حكيم نيست . 394 . امام على عليه السلام : اى مردم ! بدانيد آنكه از سخن نادرست درباره خود ، بى تاب مىشود ، خردمند نيست و آنكه به ستايش نادان درباره خود خشنود شود ، حكيم نيست . 395 . امام على عليه السلام : پنج چيز از پنج كس زشت شمرده مىشود : فراوانى فجور از دانايان ، آز از حكيمان ، بخل از توانگران ، وقاحت از زنان و زنا از سالخوردگان . 396 . امام على عليه السلام : سفاهت با همطرازت ، چون ستيز دو خروس با هم و به هم پريدن دو سگ است كه جز زخم خورده يا رسوا شده از هم جدا نمى گردند و اين نه كار حكيمان است و نه روش خردمندان . شايد كه وى با تو بردبارى كند و در نتيجه از تو سنگين تر و بزرگوارتر شود و تو از او كاهيده و نكوهيده تر گردى . 397 . امام على عليه السلام : پرگويى ، حكيم را مى لغزاند و بردبار را ملول مىكند ، پس پرگويى مكن كه به ستوه آورى و كوتاهى مكن كه خوار گردى . ر . ك : ص 505 « ويژگيهاى دانشمندان » .