شد به درها از اين ده صورت بيرون نباشد : نخست ، خانه خداى عز و جلاست براى انجام مناسك و برپا داشتن حقّ آن و اداى فريضه اش . دوم بارگاه پادشاهانى كه فرمان برى از آنها به فرمان برى خداى عز و جلپيوسته و حقشان واجب و نفعشان ، بزرگ و زيانشان ، سخت است . سوم خانه هاى دانشمندانى كه دانش دين و دنيا از ايشان استفاده مىشود . چهارم خانه هاى سخاوت مندان و كريمانى كه داراييهاى خويش را براى ستايش و به اميد آخرت انفاق مى كنند . پنجم خانه هاى سفيهانى كه در حوادث روزگار به آنها نياز مىشود و در حاجتها به ايشان روى آورده مىشود . ششم خانه هاى بزرگانى كه در جستجوى بخشش و عطايا و برآوردن حاجتها به ايشان نزديك مى شوند . هفتم خانه هاى كسانى كه اميد بهره اى از نظر و مشورت ايشان هست و دور انديشى و آماده سازى براى برآوردن نيازها را تقويت مىكند . هشتم خانه هاى برادران براى صله رحم واجب و اداى حقوق لازم آنان . نهم خانه هاى دشمنانى كه با مدارا غائله آنها مى خوابد و با چاره جويى و رفق و لطف و ديدار ، دشمنى شان مى رود . دهم خانه هاى كسانى كه آمد و شد با آنها ، سودمند است و از آنان ادب نيكو فرا گرفته مىشود و گفتگوى با آنها مايه انس است . 357 . عامر شعبى : اميرمؤمنان على عليه السلام بدون آمادگى قبلى ، نه نكته بيان داشت كه چشمان بلاغت را بركندند و گوهرهاى حكمت را يتيم كردند و همه آدميان را از رسيدن به حدّ هريك از آنها باز داشتند . سه نكته از آنها در مناجات و سه نكته در حكمت و سه ديگر در ادب است . امّا آنچه در مناجات است : خداى من مرا در عزّت همين بس كه بنده توام و اين افتخار مرا بس است كه تو پروردگار منى . تو آن گونه اى كه من دوست دارم ، پس مرا آن گونه كه دوست دارى قرار ده . و آنچه در حكمت است : ارزش هر انسان در چيزى است كه نيك مىداند و آنكه اندازه خود را شناخت ، هلاك نشد و انسان در