فصل پنجم : حكمتهاى جامع 353 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو حكيم در دنيا بودند كه در سال يك بار همديگر را مى ديدند و يكى ديگرى را پند مى داد . پس چون به هم رسيدند ، يكى از آن دو به ديگرى گفت : پند ده و جامع و مختصر بگو كه نمى توانم به خاطر تو از عبادت بازمانم . پس او گفت : برادر من ! بنگر تا خداوند در آنجا كه تو را بازت داشته ، نبيند و در آنجا كه فرمانت داده بيابد . 354 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنكه كار آخرتش را به سامان آورد ، خداوند كار دنيايش را سامان دهد و آنكه ميان خود و خداوند را اصلاح كند ، خداوند ميان او و مردم را اصلاح فرمايد . 355 . امام على عليه السلام : فقيهان و حكيمان هرگاه با همديگر مكاتبه مى كردند ، سه چيز را مى نوشتند كه چهارمى نداشت : آنكه همتش آخرت باشد ، خدا كار دنيايش را كفايت مىكند و آنكه درونش را اصلاح كرد ، خداوند برون وى را اصلاح مىكند و آنكه ميان خود و خداوند را اصلاح كند ، خداوند ميان او و مردم را اصلاح مىكند . 356 . امام على عليه السلام : حكيمان در روزگار كهن چنين مى گفتند : سزاوار است كه آمد و