در آخر الزمان ، مردمى مىآيند . . . آنان امر به معروف و نهى از منكر را فقط زمانى واجب مىدانند كه گزندى به آنها نرسد و براى خود ، عذرها و بهانه‌ها مىتراشند و دنباله‌رو لغزش‌هاى عالمان و عمل فاسدشان هستند . نماز و روزه و هر عملى را كه براى جان و مالشان ضررى نداشته باشد انجام مىدهند ، اگر نماز هم به ديگر كارهاى مربوط به مال و جانشان زيان زند ، آن را كنار مىگذارند ، همچنان كه بالاترين و ارجمندترينِ واجبات را كنار مىگذارند . امر به معروف و نهى از منكر ، فريضه‌اى بزرگ بوده كه ديگر واجبات ، به وسيلهء آن ، استوار مىگردد . غضب خداى عز و جل بر مردمان ، در آن هنگام [ كه واجب ترك شود ] صورت مىپذيرد و همگان را گرفتار عذابش مىكند . پس نيكان در سراى فاجران ، هلاك مىشوند و خردسالان در خانهء بزرگ‌سالان [ از آن رو كه در برابر گناه ، بىاعتنا بوده‌اند ] . امر به معروف و نهى از منكر ، راه پيامبران و شيوهء نيكوكاران است . فريضهء بزرگى است كه واجبات به واسطهء آن ، برپا مىشوند و راه‌ها امن مىگردند و درآمدها حلال مىشوند و حقوق و اموالِ به زور گرفته شده ، به صاحبانش بر مىگردند و زمين ، آباد مىشود و از دشمنان انتقام گرفته مىشود و كارها سامان مىپذيرند . با دل‌هاى خود ، انكار كنيد و با زبان‌هايتان اعتراض نماييد و آن را به پيشانىهايشان بكوبيد و در راه خدا از سرزنش هيچ كس نهراسيد . اگر پند پذيرفتند و به راه حق باز گشتند ، كارى به آنها نداشته باشيد . « راه [ نكوهش ] ، تنها بر كسانى است كه به مردم ستم مىكنند و در [ روى ] زمين به ناحق سر بر مىدارند . آنان عذابى دردناك [ در پيش ] خواهند داشت » . در چنين حالتى ، با آنها عملًا جهاد كنيد و در دل‌هايتان دشمنشان بداريد ، بى آن كه در صدد قدرت‌طلبى باشيد و يا مالى را به ستم بگيريد و يا از غرور پيروزى ، دست به ستمگرى بيالاييد ، تا آن كه به فرمان خدا برگردند و راه طاعت او را در پيش گيرند . همچنين در حديثى ، يحيى الطويل از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمود :