آورده و به چپاول و غارت پرداختند ، و من تنها به فكر مولايم قائم عليه السلام بودم كه ناگهان ديدم پيش آمد و از در جلوى آنان بيرون رفت و من به او - كه كودكى شش‌ساله بود - مىنگريستم ؛ امّا كسى او را نديد تا غايب شد . « 1 » 2 / 7 : ابو نعيم ، محمودى ، علّان ، ابو هيثم ، ابو جعفر و علوى 783 . ابو نعيم انصارى زيدى « 2 » نقل كرده است كه : در روز ششم ذى الحجّهء سال دويست و نود و سه ( در مسجد الحرام ) كنار مستجار بودم . گروهى حدود سى مرد نيز در حال طواف بودند كه ميان آنها محمودى ، « 3 » علّان

--> ( 1 ) . كمال الدين : ص 473 ح 25 ، الخرائج و الجرائح : ج 2 ص 960 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 47 ح 33 . ( 2 ) . ابو نعيم انصارى شناخته شده نيست . در طريق شيخ صدوق واقع شده است . در برخى نسخه‌ها سليم بن ابىنعيم الأنصارى آمده است ( ر . ك : ص 42 ح 770 ، مستدركات علم رجال الحديث : ج 4 ص 115 ش 6463 ، قاموس الرجال : ج 11 ص 535 ش 937 ) . ( 3 ) . ابوعلى محمّد بن احمد بن حمّاد مروزى محمودى ، از اصحاب امام جواد عليه السلام و امام هادى عليه السلام و امام‌عسكرى عليه السلام است . پدرش ابوالعبّاس احمد بن حمّاد در زمان امام هادى عليه السلام از دنيا رفت ، و امام عليه السلام پس از درگذشت پدر ابو على به وى نوشت : « پدرت - كه خداوند از وى و از تو راضى باشد - از دنيا رفت ، و پيش ما شخصيتى محمود و پسنديده بود ، و تو از اين حال [ پدرت ] دور نباش » . از اين رو به محمودى ملقّب شد ( ر . ك : بحار الأنوار : ج 50 ص 94 ( پاورقى ) ، رجال الطوسى : ص 392 ش 5783 و ص 297 ش 5824 ، رجال الكشّى : ج 2 ص 833 ش 1057 ، رجال ابن داوود : ص 162 ش 1290 ) .