كلينى ، « 1 » ابو هيثم دينارى و ابو جعفر همدانى هم بودند و جز محمّد بن قاسم علوى ، « 2 » هيچ يك از آنان مخلص ( شيعه ) نبود . در اين شرايط ، جوانى از طواف بيرون آمد كه دو جامهء احرام به تن داشت و كفش‌هايش در دستش بود . چون او را ديديم ، از هيبت و شكوه او همگى بدون استثنا برخاستيم و بر او سلام كرديم . او به ميان ما آمد و نشست و پيرامونش گرد آمديم . او به راست و چپ نگريست و فرمود : « آيا مىدانيد كه امام صادق عليه السلام در دعاى الحاح چه مىگفت ؟ » . گفتيم : چه مىگفت ؟ فرمود : « چنين مىگفت : " پروردگارا ! تو را به نامى مىخوانم كه آسمان و زمين به سبب آن نام ، برپاست و به وسيلهء آن ، حق و باطل را جدا مىكنى و پراكنده‌ها را گِرد مىآورى و گردآمده‌ها را مىپراكنى و به آن ، عدد ريگ‌ها و وزن كوه‌ها و حجم درياها را محاسبه مىكنى . تو را مىخوانم كه بر محمّد و دودمان محمّد درود فرستى و براى من در كارم گشايشى قرار دهى " » . سپس برخاست و وارد طواف شد . با برخاستن او ، ما نيز برخاستيم تا آن كه باز گشت و فراموش كرديم كه از او ياد كنيم و بگوييم او كيست و چه كس است ، تا فردا همان وقت كه باز از طواف به سوى ما بيرون آمد و ما نيز مانند ديروز برايش برخاستيم و او در جاى خود راحت نشست و نگاهى به راست و چپ كرد و فرمود : « آيا مىدانيد كه امير مؤمنان عليه السلام پس از نماز واجب چه مىگفت ؟ » . گفتيم : چه مىگفت ؟ فرمود : « چنين مىگفت : " خدايا ! صداها تنها به سوى تو بلند است و دعاها به

--> ( 1 ) . ر . ك : ج 4 ص 424 پانوشت ح 749 . ( 2 ) . محمّد بن قاسم علوى عقيقى ، شخص با اخلاصى بود كه به ديدار صاحب الزمان عليه السلام نايل شده ، و اين ديدار درسال 293 ق بوده است . احتمال دارد كه او همان محمّد بن قاسم بن حمزة بن موسى علوى باشد ( مستدركات علم رجال الحديث : ج 7 ص 293 ش 14327 ، معجم رجال الحديث : ج 18 ص 172 ش 11635 ) .