پذيرش و باور امام غايب ، يارى رسانده است . الف - اقدامات علمى ( آگاهىبخشى و انكارزدايى ) اهل بيت عليهم السلام آگاهىهاى همه‌جانبه‌اى را در اختيار پيروان خود نهادند تا تحمّل آنان را در برابر فقدان امام خود ، افزايش دهند . اين آگاهىبخشى گسترده ، در قالب‌هاى گوناگون و تقريباً از سوى همهء معصومان عليهم السلام صورت گرفته است . اين تلاش‌ها و زمينه‌سازىها را در سه بخش : انكارزدايى ، ارائهء ويژگىهاى غيبت ، و تبيين آسيب‌ها و سختىهاى روزگار غيبت ، دسته‌بندى كرده‌ايم . 1 . انكارزدايى ناگوارترين آسيب روزگار غيبت ، تاب نياوردن در برابر شبهه‌ها ، طعنه‌ها و يأس حاصل از به درازا كشيدن غيبت و در نتيجه انكار امام غايب و يا غيبت اوست . از اين رو ، معصومان عليهم السلام به موازات خبر دادن به وقوع غيبت ، از انكار امام غايب ، بر حذر مىداشتند . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در اين زمينه مىفرمايد : مَن أنكَرَ القائِمَ مِن وُلدى فى زَمانِ غَيبَتِهِ ( فَ ) ماتَ ، ( فَقَد ماتَ ) ميتَةً جاهِلِيَّةً . « 1 » هر كس [ امام ] قائم از فرزندانم را در روزگار غيبتش انكار كند و در همان حال بميرد ، به مرگ جاهلى مرده است . امام صادق عليه السلام نيز در كلامى صريح ، از انكار غيبت امام بر حذر داشته و فرموده است : إن بَلَغَكُم عَن صاحِبِ هذَا الأمرِ غَيبَةٌ فَلا تُنكِروها . « 2 » اگر به شماخبر رسيد كه صاحب اين امر ( قيام ) غيبت كرده است ، انكار نكنيد . اهل بيت عليهم السلام براى زدودن اين انكارها مىكوشيدند و با آگاهىبخشى ، زمينهء

--> ( 1 ) . ر . ك : ج 2 ص 56 ح 212 . ( 2 ) . ر . ك : ص 116 ح 515 .