دفتر بزرگى همراه محمّد بن فضل بود كه برگه‌هايش از كاغذ [ و نه پوست ] ، جلدش سياه‌رنگ و حساب‌هايش در آن بود . حسن دفتر را گرفت و نيمى از يك برگهء سفيد آن را كند و به محمّد بن فضل گفت : قلمى براى من بتراشيد . قلمى برايش تراشيد و آن دو با هم توافقى كردند كه من از آن آگاه نشدم ؛ امّا ابو الحسن بن ظفر فهميد . حسن بن على وجناء قلم را به دست گرفت و هر چه را با هم توافق مىكردند ، با همان قلم تراشيده ، امّا بدون مركّب ، در آن برگه مىنوشت ، بى آن كه اثرش بماند ، تا آن كه برگه را به انتها رساند . سپس آن را مهر كرد و به پيرمردى سياه‌پوست كه خادم محمّد بن فضل بود ، سپرد تا آن را براى ابو القاسم حسين بن روح ببرد و ابن وجناء با ما ماند و نرفت . وقت نماز ظهر كه فرا رسيد ، همان جا نماز خوانديم . پيك باز گشت و گفت : [ ابو القاسم حسين بن روح ] به من گفت : تو برو ، پاسخ مىآيد . به غذا خوردن مشغول شديم كه در همان حال ، پاسخ در همان برگه رسيد . فصل به فصل با مركّب نوشته شده بود . محمّد بن فضل كه چنين ديد ، خود را زد و غذا از گلويش پايين نرفت . به ابن وجناء گفت : برخيز و با من بيا . او همراه شد تا بر ابو القاسم بن روح - كه خداوند از او خشنود باشد - وارد شد و همچنان كه مىگريست ، مىگفت : اى سَرور من ! خطايم را ناديده بگير ، خدا از تو ناديده بگيرد . ابو القاسم نيز گفت : خداوند ، ما و تو را مىآمرزد ، إن شاء اللَّه . « 1 » 648 . كمال الدين - به نقل از ابو محمّد حسن بن محمّد بن يحيى علوى - : ابو الحسن على بن احمد بن على عقيقى « 2 » در سال 298 در بغداد بر على بن عيسى بن جرّاح - كه در

--> ( 1 ) . الغيبة ، طوسى : ص 315 ح 264 ( با دو سند صحيح ) . ( 2 ) . ابو الحسن على بن احمد عقيقى علوى ( زنده در 305 ق ) : او معاصر شيخ صدوق بوده ، از فقيهان ونويسندگان شيعه و رجالىاست . شيخ در رجالش او را در زمرهء كسانى شمرده كه از ائمّه عليهم السلام روايت نكرده‌اند . او چندين كتاب دارد ، از جمله : كتاب المدينة ( ر . ك : رجال الطوسى : ص 434 ش 6217 ، الفهرست ، طوسى : ص 162 ش 424 ، موسوعة طبقات الفقهاء : ج 4 ص 272 ش 1478 ، مستدركات علم رجال الحديث : ج 5 ص 296 ش 9650 ) .