محمد الريشهري

209

دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى )

خاطر شما ، باران فرو مىفرستد و آسمان را نگاه مىدارد تا جز به اذن او بر زمين نيفتد ، و با شما غم را مىزدايد و تنگىها را مىگشايد " » . « 1 » 599 . كمال الدين - با سندش به نقل از ابو طفيل ، از امام باقر عليه السلام - : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « آنچه را بر تو املا مىكنم ، بنويس » . [ على عليه السلام ] گفت : اى پيامبر خدا ! بيم دارى كه چيزى را فراموش كنم ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « از فراموشى تو نمىترسم ، كه من به درگاه خداوند ، دعا كرده‌ام كه حافظهء تو را قوى گرداند و از فراموشى بركنارت دارد ؛ ليكن براى شريك‌هاى خود بنويس » . على عليه السلام گفت : شريكان من چه كسانى هستند ، اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ! فرمود : « آن فرزندان تو كه امام اند . به بركت وجود آنهاست كه بر امّت من باران مىبارد و در پرتو وجود آنها ، دعايشان مستجاب مىگردد و خداوند به سبب آنها بلا از امّت مىگرداند و به بركت وجود آنها از آسمان ، رحمت مىبارد و اين ، نخستين ايشان است » و با دست به حسن بن على عليه السلام اشاره كرد . سپس به حسين اشاره كرد و فرمود : « [ و ] امامان از فرزندان او » . « 2 » 600 . التوحيد - با سندش به نقل محمّد بن مسلم - : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « همانا خداوند عز و جل خلقى از رحمت خود دارد كه آنها را از نور و رحمتش خلق كرده است ، از رحمتش براى رحمتش . آنها به اذن الهى ، چشم بيناى خداوند و گوش شنوا و زبان گوياى او در ميان خلايق و معتمدان او هستند ، در آنچه فرو فرستاده از هر دليل و بيم و حجّتى . خداوند به سبب آنها بدىها را محو مىكند ، ستم را كنار مىزند ، رحمت را فرو مىفرستد ، مرده را زنده مىگرداند و زنده را مىميراند و به سبب ايشان خلقش را مىآزمايد و در پرتو

--> ( 1 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 2 ص 609 - 615 ح 3213 ، تهذيب الأحكام : ج 6 ص 95 - 99 ح 177 ( هر دو منبع با سند معتبر ) ، عيون أخبار الرضا عليه السلام : ج 2 ص 272 - 276 ( با اسناد چهارگانه معتبر است ) ، المزار الكبير : ص 523 - 532 ، البلد الأمين : ص 297 - 302 ، بحار الأنوار : ج 102 ص 127 - 132 ح 4 . ( 2 ) . كمال الدين : ص 206 ح 21 ( با سند موثّق ) ، علل الشرائع : ص 208 ح 8 ، الإمامة و التبصرة : ص 183 ح 38 ، الأمالى ، صدوق : ص 485 ح 659 ، بحار الأنوار : ج 36 ص 232 ح 14 .