دليل آنها برايمان روشن نباشد » . « 1 » 535 . كمال الدين - با سندش به نقل از احمد بن اسحاق بن سعد اشعرى « 2 » - : بر ابو محمّد ، امام حسن عسكرى عليه السلام وارد شدم و مىخواستم از جانشينِ پس از او بپرسم كه بدون مقدمّه فرمود : « اى احمد بن اسحاق ! خداوند - تبارك و تعالى - زمين را از آغاز خلقت آدم عليه السلام تا قيام قيامت ، از حجّت خداوند بر خلقش ، خالى نمىگذارد و به خاطر او بلا را از اهل زمين ، دور مىكند و باران فرو مىفرستد و بركات زمين را بيرون مىكشد » . به ايشان گفتم : اى فرزند پيامبر خدا ! امام و جانشينِ پس از تو كيست ؟ ايشان به سرعت برخاست و به درون اتاق رفت و سپس بيرون آمد ، در حالى كه پسرى سه‌ساله بر دوشش بود و صورت او ، ماه شب چهارده مىنمود . آن گاه به من فرمود : « اى احمد بن اسحاق ! اگر نزد خداى عز و جل و حجّت‌هاى او ، محترم و عزيز نبودى ، اين فرزندم را به تو نشان نمىدادم . او همنام و هم‌كنيهء پيامبر خداست . او زمين را از عدل و داد پر مىكند ، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است . اى احمد بن اسحاق ! او در اين امّت ، مانند خضر و ذو القرنين است . به خدا سوگند ، او چنان غايب مىشود كه تنها كسى از هلاك شدن نجات مىيابد كه خداى عز و جل او را بر اعتقاد به امامتش استوار و در آن روزگار به دعا براى تعجيل در فَرَجش ، موفّق بدارد » . پرسيدم : اى مولاى من ! آيا نشانه‌اى هست كه دلم به آن آرام گيرد ؟ آن كودك سه‌ساله با زبان شيواى عربى گفت : « من باقى نهادهء [ حجّت‌هاى ] خدا در زمين و انتقام گيرنده از دشمنان خدا هستم . اى احمد بن اسحاق ! پس از رسيدن به اصل ، دنبال نشانه مگرد » . شاد و خوش حال بيرون آمدم و فردا دوباره به سوى امام عليه السلام باز گشتم و به ايشان گفتم :

--> ( 1 ) . علل الشرائع : ص 245 ح 8 ، كمال الدين : ص 481 ح 11 ، الاحتجاج : ج 2 ص 303 ، الخرائج و الجرائح : ج 2 ص 956 ، الصراط المستقيم : ج 2 ص 237 ( با عبارت مشابه ) ، بحار الأنوار : ج 52 ص 91 ح 4 . ( 2 ) . ابو على احمد بن اسحاق بن عبد اللَّه اشعرى : بزرگ اهالى قم ، نمايندهء آنان و فردى ثقه بود و احاديثى در شأن‌و صلاحيت او وارد شده است . وى از امام جواد عليه السلام و امام هادى عليه السلام روايت نقل كرده و از اصحاب خاصّ امام عسكرى عليه السلام است . توفيق زيارت امام مهدى عليه السلام را داشته است ( ر . ك : ج 5 ص 92 ح 810 و اين افراد ) رجال النجاشى : ج 1 ص 234 ش 223 و رجال الطوسى : ص 397 ش 5817 و الفهرست ، طوسى : ص 70 ش 78 و رجال الكشّى : ج 2 ص 831 ش 1051 - 1053 ) .