476 . كمال الدين - به نقل از حسن بن على بن فضّال - : امام رضا عليه السلام فرمود : « خضر عليه السلام از آب حيات نوشيد و زنده است و تا دميدن در صور نمىميرد . او پيش ما مىآيد و سلام مىدهد و صدايش را مىشنويم ؛ امّا خود او را نمىبينيم و او هر جا كه ياد شود ، حاضر مىشود . از اين رو ، هر كس از شما كه او را ياد كرد ، بر او سلام دهد ، و او هر سال در موسم حج حاضر مىشود و همهء اعمال را انجام مىدهد و در عرفه مىايستد و بر دعاى مؤمنان ، آمين مىگويد و به زودى ، خداوند ، او را مونس قائم در روزگار غيبتش مىكند و وى را از تنهايى بيرون مىآورد » . « 1 » 477 . الغيبة ، طوسى - به نقل از سدير صيرفى - : من و مفضّل بن عمر و داوود بن كثير رقّى و ابو بصير و ابان بن تغلب بر مولايمان امام صادق عليه السلام وارد شديم . . . امّا عبد صالح - يعنى خضر عليه السلام - خداى متعال ، عمر او را طولانى ساخته است ؛ ولى نه به خاطر نبوّتى كه براى وى تقدير كرده است و يا كتابى كه بر وى فرو فرستد و يا شريعتى كه به واسطهء آن ، شريعت‌هاى پيامبران پيشين را نَسخ كند و يا امامتى كه بر بندگانش اقتدا به آن لازم باشد و يا طاعتى كه انجام دادن آن بر وى واجب باشد ( چرا كه خضر ، پيامبر و يا امام نبوده است ) ؛ بلكه چون در علم خداوند ، گذشته بود كه عمر قائم عليه السلام در دوران غيبتش طولانى خواهد شد ، تا جايى كه بندگانش آن را به واسطهء طولانى بودنش انكار كنند . عمر بندهء صالح خود را طولانى كرد تا از طول

--> ( 1 ) . كمال الدين : ص 390 ح 4 ( با سند معتبر ) ، بحار الأنوار : ج 52 ص 152 ح 3 .