93 - - 93 . واى بر كسانى كه دنيا را به وسيلهء دين به سوى خود مىكشند . براى مردم لباس ميش مىپوشند و زبانشان شيرين‌تر از عسل ، اما دلهايشان دل گرگ است . خداوند متعال مىفرمايد : مرا فريب مىدهند يا بر من گستاخى مىكنند ؟ ! به عزّتم سوگند فتنه‌اى بر آنان برانگيزم كه دانايشان در آن حيران ماند . 94 - - 94 . پيامبر صلى الله عليه و آله در تسليت دادن به يكى از يارانش چنين نوشت : اما بعد ، خداوند و الا نام ، پاداشت را بزرگ بدارد و به تو صبر ، و به ما و تو شكر عطا نمايد . جان‌ها و دارايىها و خانوادهء ما از موهبت‌هاى مبارك خداوند است و همه عاريه‌هايى بازگردنده ؛ ما مدتى معيّن از آنها بهره مىگيريم و او آنها را در وقتى مشخص مىگيرد و خداوند متعال وظيفهء ما را شكر به هنگام عطا و صبر به گاه بلا قرار داده است ؛ پسر تو نيز از موهبت‌هاى خداى متعال بود كه تو را با شادى و سرور از او بهره‌مند ساخت و در برابر پاداشى اندوخته شده از تو گرفت ، اگر صبر كنى و به حساب خدا نهى . پس مبادا كه بىتابى پاداشت را تباه كند و فردا بر از دست دادن پاداش مصيبت پشيمان شوى كه اگر بر پاداش آن درآيى ، بدانى كه مصيبتت در برابر آن اندك بوده است و بدان كه بىتابى ، از دست رفته را باز نياورد و اندوه ، تقدير الهى را نمىراند . بىگمان پاداش بر تو فرود مىآيد ، پس غم مخور والسلام . 95 - - 95 . شهوت ، بيمارى است و نافرمانيش ، دواى آن . 96 - - 96 . حيا ، رشتهء نگهدارندهء دين است . 97 - - 97 . هيچ گناهى نيست جز آن كه نزد خداوند توبه‌اى دارد ، مگر