26 - - 26 . پيامبر به مردى كه گفته بود : اى پيامبر خدا مرا سفارشى كوتاه كن ، فرمود : همواره ديدهء طمع به آنچه در دست مردم است فرو بند كه آن بىنيازى است و مبادا طمع ورزى كه به معناى حضور فقر است و نمازت را چنان بخوان كه گويى آخرين نماز توست و كارى مكن كه معذرت خواهى و هركس به طمع چيزى از دنيا روان مىشود ، آهسته رود . آن مرد گفت : بيشتر بگو اى رسول خدا صلى الله عليه و آله . پيامبر فرمود : خوش خلقى و پيوند با خويشان و نيكى به آنان ، عمر را افزون و شهرها را آباد مىكند حتّى اگر مردمش بد باشند . 27 - - 27 . چهار چيز است كه اگر در تو باشد ، باكى از دست رفتن دنيايت نباشد : امانتدارى و راستگويى و خوش‌خلقى و نگه داشتن شكم . 28 - - 28 . هماره امّتم به خير و خوبى است تا هر زمان كه امانت را غنيمت و زكات را خسارت نبيند . 29 - - 29 . خداوند نيكان پاك و پنهان را دوست دارد ، كسانى كه چون حضور يابند ، شناخته نشوند و چون غايب گردند ، جوياى آنان نشوند ، دلهايشان چراغ هدايت است و از هر ظلمتكده‌اى رهايى يابند . 30 - - 30 . گناه از ياد نرود و نيكى كهنه نگردد و هر گونه مىخواهى باش كه به هر دست دهى از همان دست مىگيرى . 31 - - 31 . هر نيكى ، صدقه است و راهنماى به نيكى ، مانند عامل به آن است و خداوند فريادرسى اندوهمندان را دوست دارد .