7 . الوجيزة ، بهاء الدين العاملى ( م 1030 ق ) . 8 . وصول الأخيار الى اصول الأخبار ، حسين بن عبد الصمد العاملى ( م 984 ق ) . 9 . تحفة القاصدين ، ابن أبى جمهور الأحسائى ( م 909 ق ) . 10 . جامع المقال فيما يتعلّق بأحوال الحديث و الرجال ، فخرالدين الطُّرَيحى ( م 1085 ق ) . 11 . القواميس ، ملّا آقا دربندى ( م 1285 ق ) . در قرون بعد ، نگارش كتب درايه‌اى ادامه يافت و بخصوص ، شروح بسيارى بر كتاب الوجيزة ى شيخ بهايى نگاشته شد . در قرن چهاردهم هجرى نيز تأليفات عالمان در اين زمينه به اوج خود رسيد و آثار پُر ارزشى به وجود آمد . مهم‌ترين اثر درايه‌اى در اين سده را مىتوان كتاب مقباس الهداية فى علم الدراية از شيخ عبد اللَّه مامقانى دانست كه اينك به توصيف آن و چند اثر ديگر خواهيم پرداخت . 1 . مقباس الهداية فى علم الدراية تأليف فقيه و رجالى بزرگ ، آية اللَّه شيخ عبد اللَّه مامقانى نجفى ( 1290 - 1351 ق ) . نگاهى به زندگى آية اللَّه مامقانى عبد اللَّه مامقانى ، فرزند شيخ محمّد حسن ، فرزند شيخ عبد اللَّه ، فرزند ملّا محمّد باقر ، فرزند على اكبر ، فرزند رضا مامقانى نجفى ، فقيه جامع و محدّث رجالى و يكى از مراجع بزرگ عصر خود بود . وى در تاريخ پانزدهم ربيع اوّل 1290 ، در شهر نجف اشرف ، زاده شد . در كودكى قرآن را آموخت . سپس مقدّمات را نزد پدرش تلمّذ نمود و كتاب قوانين و رياض را نزد شيخ غلامحسين دربندى و رسائل و مكاسب را نزد شيخ حسن خراسانى به اتمام رساند و در سال 1308 ق ، در هجده سالگى در درس خارج پدرش حاضر شد . « 1 »

--> ( 1 ) . مقباس الهداية ، ص 17 - 19 .