نگاهى به زندگى آية اللَّه مرعشى نجفى سيّد شهاب الدين محمّد حسين بن سيّد شمس الدين محمود حسينى مرعشى تبريزى نجفى ، در روز پنج‌شنبه بيستم صفر 1315 ، در شهر نجف از پدرى عالم و مادرى فاضل ، ديده به جهان گشود . نسب وى با 33 پشت به امام زين العابدين عليه السلام مىرسد . او مقدّمات علوم را نزد مادر بزرگش ( مادرِ مادرش ) تا كتاب مغنى اللّبيب آموخت ، گرچه از آموزش‌هاى والدينش نيز بهره مىجست . سپس براى فراگيرى رياضيات ، وارد مدارس جديد شد و پس از پايان دورهء مدرسه ، اين علوم را نزد سيّد ابوالقاسم موسوى خوانسارى و ميرزا محمود اهرى و ديگران ، تلمّذ نمود . در كنار آن به فراگيرى علوم طب از پدرش و عرفان از ابوالحسن اخبارى هندى و . . . پرداخت . آية اللَّه مرعشى ، علوم حوزوى را نزد اساتيدى چون شيخ مرتضى طالقانى و سيّد محمّدكاظم خرّم‌آبادى و شيخ محمّد حسين سدهى اصفهانى و ميرزا على ايروانى آموخت و خارج فقه و اصول را نيز نزد شيخ ضياء الدين عراقى ، شيخ احمد كاشف الغطاء ، سيّد احمد بهبهانى و بسيارى از آيات عظام آن دوران ، فراگرفت . علاوه بر اينها ، آية اللَّه مرعشى نجفى به آموختن از علماىِ غير امامى نيز توجّه داشت ، چنان كه احاديث مروى از طرق زيديه را نزد جمال الدين احمد بن على كوكبانى ، و رجال اهل سنّت را از عبد السلام كردستانى ، نور الدين شافعى و سيّد عبد الوهاب افَندى حنفى و . . . آموخت . او در 27 سالگى به درجهء اجتهاد نايل گشت و در سال 1342 ق ، به قصد زيارت امام رضا عليه السلام عازم ايران شد و پس از مدّتى اقامت در جوار آن امام بزرگوار ، عازم تهران شد و سپس در شعبان 1343 وارد شهر قم گرديد و از ابتداى اقامت در قم ، به تدريس سطوح مختلف حوزه پرداخت و پس از وفات آية اللَّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى ( م 1355 ق ) ، تدريس خارج فقه و اصول را آغاز نمود .