حسن سيد اشرفى
60
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى )
فانضمام الثّانى الى الاوّل : كلمهء « انضمام » مبتدا و اضافه به « الثّانى » يعنى شاهد دوّم شده و خبرش كلمه « شرط » مىباشد . يقوم مقامه ايضا : ضمير در « يقوم » به « ضمّ اليمين » و در « مقامه » به شاهد دوّم برگشته و مقصود از « ايضا » همچون ضميمه شدن دو زن مىباشد . فنيابة بعض الشروط عن بعض اكثر الخ : كلمهء « نيابة » مبتدا و اضافه به بعدش شده و خبرش كلمهء « اكثر » بوده و مقصود از « عن بعض » نيز « عن بعض الشّروط الاخرى » مىباشد . من ان تحصى : ضمير در « تحصى » به نيابت بعضى شروط از بعض ديگر برگشته و جار و مجرور « من ان تحصى » متعلّق به « اكثر » مىباشد . مثل الحرارة الخ : يعنى « هذا مثل الحرارة الخ » . لا يلزم منه الخ : ضمير در « منه » به انتفاء شمس برمىگردد . لاحتمال قيام النّار مقامها : كلمهء « قيام » مصدر و مضاف اليه « احتمال » بوده و خودش اضافه به فاعلش « النّار » شده و كلمهء « مقامها » مفعول آن بوده و ضميرش به شمس برمىگردد . و الامثلة لذلك كثيرة شرعا و عقلا : مشار اليه « ذلك » نيابت برخى شروط از برخى ديگر بوده و كلمه « شرعا و عقلا » تمييز نسبت مىباشند . انّه ان كان الخ : ضمير در « انّه » و « كان » به سيّد برمىگردد . فهو ممّا لا يكاد ينكر : ضمير « هو » به امكان نيابت بعض شروط از بعض ديگر و ضمير در « ينكر » به ماء موصوله به معناى موارد برمىگردد . ان الخصم يدّعى عدم وقوعه : ضمير در « يدّعى » به خصم و در « وقوعه » به نيابت برمىگردد .