بوجوبها : ضمير در « وجوبها » به مقدّمه علميّه برمىگردد . الّا انّه الخ : ضمير در « انّه » به استقلال عقل به وجوب مقدّمهء عمليّه برمىگردد . ليؤمن الخ : ضمير نايب فاعلى در « ليؤمن » به مكلّف برمىگردد . و ترشّح الوجوب عليها : ضمير در « عليها » به مقدّمهء عمليّه برمىگردد . و منها تقسيمها : مرجع ضميرها و نكات دستورى ، همچون قبلى است . الى المتقدّم و المقارن و المتأخّر : يعنى مقدّمهء متقدّم و مقدّمه مقارن و مقدّمهء متأخّر . بحسب الوجود : يعنى به اعتبار تحقّق در خارج . بالإضافة الى ذى المقدّمه : يعنى مقدمه‌اى كه متأخّر و يا مقدّم است از حيث وجود و تحقّق خارجى از ذو المقدّمه . و حيث انّها كانت : ضمير در « انّها » و « كانت » به مقدّمه برمىگردد . و لا بدّ من تقدّمها : ضمير در « تقدّمها » به علّت برگشته و كلمهء « واو » حاليه و جملهء بعدش حال مىباشد . بجميع اجزائها : ضمير در « اجزائها » به علّت برمىگردد . و الاجازة : كلمهء « الإجازة » مبتدا و خبرش « كذلك » مىباشد . فى صحّة العقد : مقصود عقد فضولى است . على الكشف : يعنى بنا بر قول به اينكه اجازهء مالك بعد از عقد فضولى كاشف از مقدّمه بودن براى صحّت عقدى است كه قبل از اجازه صورت گرفته است . كذلك : يعنى مورد اشكال است . بل فى الشّرط الخ : يعنى « بل اشكل الامر فى الشّرط الخ » كلمهء « بل » عاطفه و كلمه « فى الشرط » را عطف به « فى المقدّمة المتأخّرة » مىكند . المتصرّم حينه : كلمهء « المتصرّم » صفت « الشرط او المقتضى المتقدّم » بوده و به معناى سپرى شونده و از بين‌رونده و معدوم مىباشد . ضمير در « حينه » به مشروط برمىگردد . بل فى كلّ عقد الخ : يعنى « بل اشكل الامر فى كلّ عقد الخ » .