نكات دستورى و توضيح واژگان فصل فى مقدّمة الواجب : يعنى « هذا فصل فى مقدّمة الواجب » . الاوّل الظاهر انّ الخ : كلمهء « الاوّل » مبتدا و بدل اوّل تفصيلى « امور » و كلمهء « الظاهر » مبتداى ثانى ، كلمهء « انّ » با اسم و خبرش تأويل به مصدر رفته و خبر مبتداى ثانى و مبتداى ثانى با خبرش نيز خبر براى « الاوّل » مىباشد . انّ المهمّ المبعوث عنه : كلمهء « المهمّ » اسم « انّ » كلمهء « المبحوث عنه » صفت و خبر « انّ » كلمهء « البحث » مىباشد . هذه المسألة : يعنى « مسئلهء مقدّمهء واجب » . وجوب مقدّمته : ضمير در « مقدّمته » به شىء برمىگردد . فتكون مسئلة الخ : ضمير در « تكون » به مسئلهء مقدّمهء واجب برمىگردد . لا عن نفس وجوبها : ضمير در « وجوبها » به مقدّمه برگشته و اين عبارت عطف بر « عن الملازمة » مىباشد . كما هو المتوهّم الخ : ضمير « هو » به بحث از خود وجوب مقدّمه برمىگردد . كى تكون الخ : ضمير در « تكون » به مسئلهء مقدّمهء واجب برمىگردد . و ذلك : مشار اليه « ذلك » يعنى اينكه بحث از خود وجوب مقدّمه نبوده تا مسئلهء فرعيّه باشد . كذلك : يعنى از خود وجوب مقدّمه . لا يناسب الأصوليّ : ضمير در « لا يناسب » به « البحث كذلك » برگشته و كلمهء « الأصوليّ » مفعول براى « لا يناسب » مىباشد . و الاستطراد لا وجه له : ضمير در « له » به « استطراد » برگشته و اين عبارت جواب است از اينكه گفته شود بحث از خود وجوب مقدمه بوده و طرحش در اصول نيز از باب استطراد و مناسبت مىباشد . على وجه تكون الخ : ضمير در « تكون » به مسئلهء مقدّمهء واجب برگشته و جمله « تكون » با اسم و خبرش صفت براى « وجه » مىباشد .