مع هذا القصد : يعنى قصد امتثال . يكون متعلّقا الخ : ضمير در « يكون » به فعل به قصد امتثال كه متعلّق وجوب بوده برمىگردد . ليس الّا نفس الاجزاء بالاسر : ضمير در « ليس » به مركّب برگشته و كلمهء « بالاسر » به معناى بتمامه ، تماما و كاملا مىباشد . و يكون تعلّقه بكلّ : ضمير در « تعلّقه » به وجوب برگشته و مقصود از « بكلّ » نيز « بكلّ من الاجزاء » بوده و تنوين در « بكلّ » عوض از مضاف اليه محذوف يعنى « الاجزاء » مىباشد . به عين تعلّقه بالكل : ضمير در « تعلّقه » به وجوب برگشته و مقصود از « بالكلّ » نيز « بالمجموع » مىباشد . و يصحّ ان يؤتى به بداعى ذاك الوجوب : ضمير در « به » به « الكلّ » برگشته و مقصود از « ذاك الوجوب » نيز وجوب تعلّق گرفته به اجزاء مىباشد . بداعى وجوبه : ضمير در « وجوبه » به واجب برمىگردد . مع امتناع اعتباره كذلك : ضمير در « اعتباره » به قصد امتثال برگشته و مشاراليه « كذلك » عنوان جزء بودن بوده و اين عبارت و دنبالهء ، آن اشارهء به اشكال اوّل مىباشد . فانّه يوجب : ضمير در « فانّه » و « يوجب » به اعتبار ياد شده يعنى اعتبار قصد امتثال به عنوان جزء بودن برمىگردد . و ان كان بالارادة : ضمير در « كان » به « الفعل » كه مقصود از آن عبادت مثل نماز بوده برمىگردد . الّا انّ ارادته حيث لا تكون الخ : ضمير در « ارادته » به « الفعل » و در « تكون » به « ارادته » برمىگردد . و الّا لتسلسلت : يعنى « و ان كانت ارادة الفعل بارادة اخرى » و ضمير در « لتسلسلت » به اراده برمىگردد .