ليس با قلّ لو لم يكن باكثر : ضمير در « ليس » و « يكن » به ندب برگشته و متعلّق « اقلّ » و « اكثر » محذوف است يعنى « ليس باقلّ من الوجوب لو لم يكن باكثر من الوجوب » . فغير موجبة للظّهور : مراد از « الظّهور » ظهور صيغه در وجوب مىباشد . اذ الظّهور لا يكاد يكون الخ : ضمير در « يكاد » و « يكون » به ظهور برگشته و اين عبارت بيان موجب نبودن اكمليّت وجوب براى ظهور صيغه در وجوب مىباشد . بحيث يصير وجها له : ضمير در « يصير » به لفظ و در « له » به معنا برمىگردد . و مجرّد الاكمليّة لا يوجبه : ضمير فاعلى در « يوجبه » به مجرّد اكمليّت و ضمير مفعولىاش به وجه شدن لفظ براى معنا برگشته و كلمهء « واو » حاليه و جملهء بعدش جملهء حاليه مىباشد . هو الحمل على الوجوب : ضمير « هو » به « قضيّة مقدّمات الحكمة » برمىگردد . كانّه يحتاج الى الخ : ضمير در « كانّه » و ضمير فاعلى در « يحتاج » به ندب برمىگردد . فانّه لا تحديد فيه و لا تقييد : ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و در « فيه » به وجوب برگشته و « لا تقييد » عطف به « لا تحديد » مىباشد يعنى « و لا تقييد فيه للطّلب » . و عدم تقييده : ضمير در « تقييده » به لفظ برمىگردد . مع كون المطلق . . . بيانه : مقصود از « المطلق » متكلّم بوده و ضمير در « بيانه » به وجوب برمىگردد . كاف فى بيانه : ضمير در « بيانه » به وجوب برمىگردد . هل يقتضى الخ : ضمير فاعلى در « يقتضى » به اطلاق صيغه برمىگردد . فيجزى اتيانه مطلقا : ضمير در « اتيانه » به وجوب و يا به قرينهء مقام به مأمور به برگشته و مطلقا با توجه به عبارت بعدش يعنى چه اتيان با قصد قربت بوده يا بدون قصد قربت باشد . و لو بدون قصد القربة : اين عبارت بيان « مطلقا » بوده و كلمهء « لو » وصليّه مىباشد . يعنى « و لو كان الاتيان بدون قصد القربة فيجزى » .