فلو لم يكن موضوعا : ضمير در « يكن » به امر برمىگردد . للقدر المشترك بينهما : ضمير در « بينهما » به وجوب و استحباب برگشته و مقصود از « القدر المشترك » يعنى قدر جامع و اينكه لفظ امر وضع شده به اشتراك معنوى براى قدر جامع بين وجوب و استحباب . لزم الاشتراك : مقصود از « الاشتراك » اشتراك لفظى بوده و اين جمله جواب « فلو لم يكن الخ » مىباشد . فهو غير مفيد : ضمير « هو » مبتدا و به « ما افيد » برگشته و كلمهء « غير مفيد » خبر مبتدا و اين جمله روى هم خبر براى « ما افيد الخ » كه مبتدا بوده مىباشد . لما مرّت الاشارة اليه : ضمير در « اليه » به ماء موصوله به معناى بيان برمىگردد . فى تعارض الاحول : مقصود از « احوال » نيز احوال خمسهء لفظ يعنى اشتراك ، تخصيص ، مجاز ، اضمار و نقل بوده كه در « الثّامن » گذشت . و الاستدلال بانّ الخ : كلمهء « الاستدلال » مبتدا و خبرش جمله « فيه ما لا يخفى » بوده و اين عبارت شروع در دليل سوم قائلين به اشتراك معنوى در وضع لفظ امر مىباشد . فهو فعل المأمور به : ضمير « هو » به « كلّ طاعة » برمىگردد . فيه ما لا يخفى : ضمير در « فيه » كه جار و مجرور و خبر مقدّم بوده به « استدلال » برگشته و ضمير در « لا يخفى » به ماء موصوله كه مبتداى مؤخّر بوده برگشته و جمله « لا يخفى » نيز صلهء براى ماء موصوله بوده و اين مبتدا و خبر نيز خبر براى « الاستدلال » مىباشد . من منع الكبرى : كلمهء « من » بيانيه و « من منع الكبرى » بيان ماء موصوله در « ما لا يخفى » بوده و مقصود از « الكبرى » نيز « كلّ طاعة فهو فعل المأمور به » مىباشد . معناه الحقيقىّ : ضمير در « معناه » به « المأمور به » برمىگردد . و الّا : يعنى « و ان لم يرد من المأمور به معناه الحقيقىّ بل اراد معناه المجازي » مىباشد .