لا بالمعنى الآخر : يعنى « لا تكون الاشتقاقات بالمعنى الآخر » . و يمكن ان يكون مرادهم به : ضمير در « مرادهم » به علماى اصول و در « به » به قول مخصوص برگشته و اين عبارت بيان توجيه مصنّف در معناى مصطلح است . هو الطّلب بالقول : ضمير « هو » به « مرادهم » مراد علماى اصول برگشته و مقصود از « بالقول » قول مخصوص مىباشد . لا نفسه : ضمير در « نفسه » به قول مخصوص برگشته و اين عبارت عطف بر « الطّلب بالقول » است . يعنى « لا يكون مرادهم هو نفسه » . تعبيرا عنه بما يدلّ عليه : كلمه « تعبيرا » مفعول له بوده و ضمير در « عنه » و « عليه » به امر و در « يدلّ » به ماء موصوله كه مقصود از آن قول مخصوص بوده برمىگردد . اذا اراد العالى بها الطّلب : ضمير در « بها » به صيغهء امر برمىگردد . يكون من مصاديق الامر : ضمير در « يكون » به قول مخصوص برمىگردد . لكنّه بما هو طلب مطلق او مخصوص : ضمير در « لكنّه » به مصداق امر بودن قول مخصوص و ضمير « هو » به ماء موصوله كه مقصود از آن « معنايى » بوده برگشته و مقصود از « طلب مطلق » يعنى طلبى كه علوّ در آن معتبر نباشد و مقصود از « طلب مخصوص » يعنى طلبى كه علوّ در آن معتبر باشد . و كيف كان : ضمير در « كان » كه تامّه بوده به معناى اصطلاحى امر برمىگردد . و لا مشاحة فى الاصطلاح : كلمهء « مشاحة » به معناى نزاع مىباشد . بيان ما هو معناه عرفا و لغة : ضمير « هو » به ماء موصوله به معناى معنا و در « معناه » به امر برگشته و كلمهء « عرفا و لغة » تمييز نسبت در « هو معناه » مىباشد . ليحمل عليه : ضمير نايب فاعلى در « يحمل » به امر و در « عليه » به معناى عرفى و لغوى برمىگردد . فيما اذا ورد بلا قرينة : ضمير در « ورد » به امر برمىگردد .