1 - دلالتها على الارتباط الخ : يعنى « الاوّل دلالتها الخ » كلمه « الاوّل » مبتدا و بدل اوّل تفصيلى براى امور ثلاثه و كلمهء « دلالتها » خبر و ضمير در آن به جملهء شرطيّه برمىگردد . 2 - دلالتها زيادة الخ : يعنى « الثّانى دلالتها » نكات دستورى مانند قبلى بوده و « الثّانى » بدل دوّم تفصيلى مىباشد . مترتّب عليه و تابع له : ضمير در « عليه » و « له » به مقدّم برمىگردد . من السبب هنا هو كلّ ما يترتّب عليه الشّيء : مشاراليه « هنا » مبحث مفهوم شرط بوده و ضمير « هو » به سبب و ضمير در « عليه » به ماء موصوله برمىگردد . و ان كان شرطا و نحوه فيكون الخ : ضمير در « كان » به « ما يترتّب عليه » و ضمير در « نحوه » به شرط و ضمير در « يكون » به سبب برمىگردد . 3 - دلالتها الخ : يعنى « الثّالث دلالتها الخ » . كلمه « الثّالث » بدل سوّم تفصيلى بوده و ساير نكات دستورى همانند قبلى است . بمعنى انّه لا سبب بديل له يترتّب عليه التالى : ضمير در « انّه » به معناى شأن و ضمير در « له » به مقدّم و در « عليه » به بديل برمىگردد . لانّه لو كانت الخ : ضمير در « انه » به معناى شأن مىباشد . او كان مترتبا : ضمير در « كان » به تالى برمىگردد . و لكن لا على نحو الانحصار فيه : يعنى « و لكن لا يكون على الخ » و ضمير در « فيه » به مقدّم برمىگردد . فانّه فى جميع ذلك : ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و مشاراليه « ذلك » امور سه‌گانه مىباشد . انّما الّذى ينبغى اثباته هنا هو الخ : ضمير در « اثباته » به « الّذى » برگشته و مشاراليه « هنا » مفهوم داشتن جمله شرطيّه بوده و ضمير « هو » به « الذى ينبغى اثباته » برمىگردد . لتكون حجّة الخ : ضمير در « لتكون » به جملهء شرطيّه برمىگردد .