فى بعضها : ضمير در « بعضها » به « هذه الامور » امور سه‌گانه برمىگردد . 1 - امّا دلالتها الخ : يعنى « الاوّل امّا دلالتها » و ضمير در « دلالتها » به جملهء شرطيّه برمىگردد . بين الطّرفين فالظّاهر انّه بالوضع الخ : مقصود از « الطّرفين » مقدّم و تالى بوده و ضمير در « انّه » به ارتباط و وجود علاقه برمىگردد . و لكن لا به وضع الخ : يعنى « و لكن لا انّه به وضع الخ » . حتّى ينكر وضعها لذلك : ضمير در « وضعها » به ادوات شرط و مشاراليه « ذلك » ارتباط و وجود علاقهء لزوميّه مىباشد . بمجموعها و عليه فاستعمالها فى الاتّفاقيّة يكون الخ : ضمير در « بمجموعها » به جمله شرطيّه و ضمير در « عليه » به دلالت داشتن جمله شرطيّه بر وجود علقه لزوميه و ضمير در « استعمالها » به جمله شرطيّه و ضمير در « يكون » به « استعمالها » استعمال جمله شرطيّه برمىگردد . اذا اتّفقت لهما الخ : ضمير در « لهما » به مقدّم و تالى برمىگردد . 2 - و امّا دلالتها الخ : يعنى « الثّانى و امّا دلالتها الخ » ضمير در « دلالتها » به جمله شرطيّه برمىگردد . فهو بالوضع ايضا : ضمير در « هو » به دلالت برگشته و مقصود از « ايضا » همچون دلالت بر ارتباط و وجود علقهء لزوميّه مىباشد . انّها موضوعة بوضعين : ضمير در « انّها » به جملهء شرطيّه برمىگردد . وضع للتّلازم و وضع آخر للتّرتّب : هر دو كلمهء « وضع » بدل از « وضعين » بوده و كلمهء « آخر » صفت براى « وضع » مىباشد . بل بمعنى انّها الخ : ضمير در « انّها » به جملهء شرطيّه برمىگردد . و هو ترتّب الخ : ضمير « هو » به ارتباط خاصّ برمىگردد .