فى اصل ظهور الجملة فيه و عدم ظهورها : ضمير در « فيه » به مفهوم و ضمير در « ظهورها » به جمله برمىگردد . فى حجّيّته بعد فرض حصوله : ضمير در « حجّيّته » و « حصوله » به مفهوم برمىگردد . هل تدلّ الخ : ضمير در « تدلّ » به جملهء شرطيّه برمىگردد . و هل هى ظاهرة فى ذلك : ضمير « هى » به جملهء شرطيّه برگشته و مشاراليه « ذلك » انتفاء حكم هنگام انتفاء شرط مىباشد . لا انّه بعد دلالتها الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و ضمير در « دلالتها » به جملهء شرطيّه برمىگردد . و ظهورها فيه : ضمير در « ظهورها » به جملهء شرطيّه و در « فيه » به « هذا المفهوم » يعنى « انتفاء حكم هنگام انتفاء شرط » برمىگردد . يتنازع فى حجّيّته : ضمير در « حجّيّته » به مفهوم برمىگردد . فان هذا لا معنى له : ضمير در « له » به « هذا » كه مشاراليه آن « نزاع » در حجّيّت مفهوم بوده برمىگردد . و ان اوهم ذلك الخ : كلمهء « ذلك » مفعول براى « اوهم » بوده و مشاراليه آن نيز نزاع در حجّيّت مفهوم مىباشد . تعبيراتهم : ضمير در « تعبيراتهم » به اصوليّون برمىگردد . كما يقولون . . . و لكن غرضهم الخ : ضمير در « يقولون » و ضمير در « غرضهم » به اصوليّون برمىگردد . على مفهوم لها : جار و مجرور « لها » به اعتبار متعلّق محذوفش يعنى « ثابت » ، صفت براى « مفهوم » بوده و ضمير در « لها » نيز به « جمل » برمىگردد . اذا كانت لها : ضمير در « لها » به « جمل » جمله‌ها برمىگردد .