درد آور . ( 1629 ) كَلَّتْ : ناتوان شد . ( 1629 ) النَّزَعَة : جمع « نازع » ، كشندگان . ( 1630 ) الاشْطَان : جمع « شطن » ، طنابها . ( 1630 ) الرَّكِىّ : جمع « ركيّة » ، چاهها . ( 1631 ) اللِّقَاح : جمع « لقوح » ، شتران ماده . ( 1631 ) وَلَهَ : « وَلَهَت النَاقَةُ إلىَ اولادها » : شتر ماده بدليل جدائى و دورى از فرزندانش بشدت جزع و فزع كرد . ( 1632 ) لَا يُبَشِّرُونَ بِالاحْيَاءِ : از بقاء زندگان شاد نمىشدند ، يعنى هنگاميكه شاد نمىشدند ، يعنى هنگاميكه مىگفتند فلانى در جنگ زنده مانده ، شاد نمىشدند زيرا بهترين زندگى براى آنها مرگ در راه حق است . ( 1633 ) لَا يُعَزَّوْنَ عَنِ الْمَوْتَى : از خبر شهادت كسى محزون نمىشدند ( زيرا چنين مرگى نزد آنها حيات جاودانى است ) . ( 1634 ) مُرْهُ الْعُيُون : جمع « امره » ، چشمهاى سفيد . ( 1635 ) خُمْصُ البُطُون : شكمهاى لاغر . ( 1636 ) ذُبْلُ الشِّفَاه : لبهاى خشكيده . ( 1637 ) يُسَنِّى : آسان مىكند . ( 1638 ) اصْدِفُوا : دورى كنيد ، اعراض كنيد . ( 1639 ) نَزَغَاتُهُ : وسوسه‌هايش . ( 1640 ) اعْقِلُوهَا : آن را نگهداريد و از دست ندهيد . خطبهء 122 ص 121 ف ( 1641 ) الْخَصْلَة : مقصود در اينجا « وسيله » است . ( 1641 ) يَلُمُّ : جمع مىكند . ( 1642 ) شَعَثَنَا : پراكندگى ما . ( 1643 ) نَتَدَانَى : نزديك مىشويم . خطبهء 123 ص 122 و 123 ف ( 1644 ) رِبَاطَة جَاشٍ : قوت قلب ( به هنگام رويا روئى با دشمن ) . ( 1645 ) الفَشَل : ترس و ضعف . ( 1646 ) فَلْيَذُبَّ : بايد دفاع كند . ( 1647 ) النَجْدَة : شجاعت . ( 1648 ) شِيشَ الضِبَابِ : صداى ماليده شدن پوست سوسمارها به يكديگر در هنگام ازدحام و حركت . ( 1649 ) مُتَلَوِم : درنگ كننده ، كسى كه كندى مىكند . خطبهء 124 . ( 1650 ) الدَّارع : كسى كه زره پوشيده است . ( 1651 ) الْحَاسِر : كسى كه در جنگ زره