( 1467 ) غَلِقَتْ رُهُونُهُ : گروهايش از آن گرو گيرنده شد . ( 1468 ) اصْحَرَ لَهُ : براى او آشكار و روشن شد . ( 1469 ) خَالَطَ لِسَانُهُ سَمْعَهُ : زبانش نيز مانند گوشش از كار افتاد . ( 1470 ) الْتِيَاط : پيوستن ، چسبيدن . ( 1471 ) زَوْرَتِهِ : زيارتش ، ديدارش . ( 1472 ) امَادَ : ( چيزى را ) بطور نامنظم حركت داد . ( 1473 ) فَطَرَهَا : آن را شكافت . ( 1474 ) اخْلَاقِهِمْ : فرسودگى و پوسيدگى آنها . ( 1475 ) لَا تَنُوبُهُمُ الافْزَاعُ : ترسها به آنها رو نمىآورند ، « الافزاع » جمع « فزع » : ترسها . ( 1476 ) لَا تُشْخِصُهُمْ : آنها را ناآرام و بىقرار نمىكند . ( 1477 ) سَرَابِيل : پيراهنها . ( 1478 ) الْمُقَطَعَات : پيراهن‌هاى كوتاه ، پوششى كه داراى آستين و قطعات ديگر است بخلاف « ازار » و « رداء » كه داراى چنين اجزائى نيست . ( 1479 ) الكَلَب : كنايه از هيجان آتش است ( چون « كلب » در اصل به معناى هار شدن و تشنگى شديد است ) . ( 1480 ) اللَجَب : صداى بلند . ( 1481 ) الْقَصِيف : شديدترين صدا . ( 1482 ) لَا تُفْصَمُ : گسسته نمىشود . ( 1482 ) كُبُول : جمع « كبل » ، قيدها ، بندها . ( 1483 ) زَوَاهَا : آن را گرفت . ( 1484 ) الرِّيَاش : لباس فاخر . ( 1485 ) مُعْذِراً : اتمام حجت كننده بطوريكه جاى عذرى براى كسى باقى نماند . ( 1486 ) مُخْتَلَفَ الْمَلَائِكَةِ : محل ورود پى در پى ملائكه . خطبهء 110 ص 109 ف ( 1487 ) يَرْحَضَان : مىشويند . ( 1488 ) مَنْسَأَةٌ فِى الاجَلِ : تأخير افتادن اجل . ( 1489 ) الْوَمُ : به سرزنش سزاوارتر . خطبهء 111 ص 110 ف ( 1490 ) الْحَبْرَة : سرور ، نعمت . ( 1491 ) حَائِلَةٌ : متغير ، تغيير كننده . ( 1492 ) نَافِدَةٌ : فانى ، نابود شونده . ( 1493 ) بَائِدَةٌ : فانى ، نابود شدنى ، از بين رونده . ( 1494 ) غَوَّالَةٌ : مهلك . ( 1495 ) الْهَشِيم : گياه خشكيدهء خرد شده . ( 1496 ) الْعَبْرَة : اشك در چشم ، اندوه و