حزنى كه با گريه همراه نباشد . ( 1497 ) بَطْناً : كنايه از اقبال و رو آوردن است . ( 1498 ) ظَهْراً : كنايه از ادبار و پشت كردن است . ( 1499 ) لَمْ تَطُلُّه : « الطّل » ، باران خفيف و كم . ( 1500 ) الدِّيمَة : باران ملايم و بدون رعد و برق . ( 1501 ) الرَّخَاء : فراخى ، رفاه ، آسودگى . ( 1502 ) هَتَنَتْ : فرو باريد . ( 1503 ) اوْبَى : و با شايع شد ، « و با » بيماريى است كه به « باد زرد » معروف است . ( 1504 ) الْغَضَارَة : ناز و نعمت . ( 1505 ) الرَّغَب : رغبت ، مرغوب ، ( خواسته شده ) . ( 1506 ) ارْهَقَتْهُ التَّعَبَ : او را در رنج و سختى انداخت . ( 1507 ) الْقَوَادِم : جمع « قادمة » ، شهپرهاى پرنده . ( 1508 ) يُوبِقُهُ : او را هلاك مىكند . ( 1509 ) ابُّهَة : عظمت . ( 1510 ) النَّخُوَة : افتخار . ( 1511 ) دُوَّل : متحول ، متغير . ( 1512 ) رَنِقٌ : تيره ، كدر . ( 1513 ) اجَاج : بسيار شور . ( 1514 ) الصَّبِر : شيرهء درخت تلخى است . ( 1515 ) سِمَام : جمع « سم » ، ماده ايست كشنده ، زهر . ( 1516 ) رِمَام : جمع « رمَّة » ، قطعه‌هاى طناب پوسيده . ( 1517 ) مَوفُورُهَا : فراوانيش ، مقصود نعمتهاى فراوان دنياست . ( 1517 ) مَنْكُوب : نكبت زده ، مصيبت ديده . ( 1518 ) مَحْرُوب : غارت شده ، جنگزده . ( 1519 ) ظَهْرُ قَاطِع : مركبى كه براى سوارى و طى مسافت استفاده مىشود . ( 1520 ) الْفِدْيَة : فداء ، فديه ، تاوان . ( 1521 ) ارْهَقَتْهُمْ : آنها را فرا گرفت . ( 1521 ) الْقَوَادِح : جمع « قادح » ، كرمهاى درخت ، كرمهاى دندان . ( 1522 ) اوْهَقَتْهُمْ : آنها را در بند كرد ، « الوهق » : طنابى است كه در يك طرف آن گرهى مثل حلقه زده‌اند و آن را به گردن چارپا مىاندازند و سر ديگر را گذرانده بدست مىگيرند . ( 1522 ) الْقَوَارِع : محنتها ، مصائب . ( 1523 ) ضَعْضَعَتْهُمْ : آنها را ذليل ساخت .