و هموار . ( 1070 ) الصَّفح : آسمان . ( 1071 ) الاجْوَاء : جوّها . ( 1072 ) الزَّجَل : بلند كردن صدا ، آواز و فرياد . ( 1073 ) الحَظَائِر : جمع « حظيرة » ، در اصل به محلى گفته مىشود كه براى حفظ گوسفندان و يا شتران از سرما و طوفان ساخته مىشود و در اينجا كنايه از مقامات ارواح مقدسه است . ( 1074 ) القُدْس : پاك ، پاكى . ( 1075 ) السُتُرَات : جمع « سترة » ، پوششها ، هر چيزى كه با آن مىپوشانند . ( 1076 ) سُرَادِقَات : جمع « سرادق » ، سراپردهها . ( 1077 ) الرَّجِيج : زلزله ، لرزش . ( 1078 ) تَسْتَكّ : كر مىشود . ( 1079 ) سُبَحَاتُ نُورٍ : طبقات و شعاعهاى نور ، اصل « سبحات » بمعنى انوار است . ( 1080 ) خَاسِئَة : دفع شده ، مطرود ، يعنى شعاعهاى نور آنها را دفع مىكند . ( 1081 ) الاخْبَات : خضوع و خشوع . ( 1082 ) ذُلُل : جمع « ذلول » ، رام ، ضد صعب . ( 1083 ) المَنَار : علامت راهنمائى . ( 1084 ) الاعْلَام : جمع « علم » ، نشانه‌هاى راه . ( 1085 ) مُوصِراتُ الآثَامِ : گناهان سنگين . ( 1086 ) لَمْ تَرْتَحِلْهُم : آنها را كوچ نداد . ( 1087 ) العُقَب : جمع « عقبة » ، نوبتها . ( 1088 ) النَوَازِع : جمع « نَازِعَه » ، كمانهاى تيراندازى . ( 1089 ) مَعَاقِد : جمع « معقد » ، محلهاى گره زدن ، پيمان بستن « معاقد يقينهم » يعنى مواردى كه با يقين گره خورده و مورد تصديق واقع شده است . ( 1090 ) الاحَن : جمع « احنة » ، حقدها ، كينه‌ها . ( 1091 ) لَاقَ : چسبيد . ( 1092 ) تَقْتَرِعُ : قرعه مىزند . ( 1093 ) الرَيْن : آلودگى ، كثافت ، پردهء جهل كه بر فكر و انديشه كشيده شود . ( 1094 ) الدُّلّح : جمع « دالح » ، ابرهاى پر آب . ( 1095 ) القَتْرَة : گرد و غبار ، كنايه از تيرگى و سياهى است . ( 1096 ) ظَلَامُ الايْهَمِ : تاريكىهاى محض ، « ليل ايهم » شب بدون ستاره . ( 1097 ) مَخَارِق : جمع « مخرَق » ، شكافها ،