سوراخها . ( 1098 ) رِيحٌ هَفّافَةٌ : نسيم پاك و آرام . ( 1099 ) اسْتَفْرَغَتْهُمْ : آنها را از اشتغال بكارى ديگر باز داشت . ( 1100 ) الوَلَه : نهايت علاقه به چيزى ، عشق . ( 1101 ) الرَّوِيَّة : مونث « الروىّ » ، سيراب كننده . ( 1102 ) سُوَيْدَاءُ قُلُوبِهِم : اعماق قلبهايشان . ( 1103 ) الوَشِيجَة : ريشه درخت ، در اينجا مقصود ريشه و انگيزهء ترس از خداست . ( 1104 ) لَمْ يُنْفِدْ : تمام نكرده است . ( 1105 ) الرِبَق : جمع « رِبْقَة » ، بندها « ربقَة » در اصل بمعنى حلقهء طناب است . ( 1106 ) الاسْتِكانَة : از شدت ترس ساكن شدن ، خضوع كردن . ( 1107 ) الدُؤُوب : مداومت و جديت داشتن . ( 1108 ) لَمْ تَغْض : كاهش نيافت ، كم و ناقص نشد . ( 1109 ) اسَلَاتُ الْسِنَتِهِمْ : سر زبانهايشان . ( 1110 ) الهَمْس : صداى پنهانى . ( 1110 ) الْجُؤار : صدا را به تضرع بلند كردن . ( 1111 ) المَقاوِم : جمع « مقام » ، مقصود در اينجا « صفها » است . ( 1112 ) لَا تَعْدوُ : هجوم نمىكند ، و يورش نمىبرد . ( 1113 ) لَا تَنْتَضِل فِى هِمَمِهِمْ خَدَائِعُ الشَهَوَاتِ : فريب شهوات در همتهاى آنان راه ندارد . ( 1114 ) فَاقَتِهِم : حاجتشان . ( 1115 ) يَمَّمُوهُ : قصد او ( خدا ) كردند ، آهنگ او نمودند . ( 1116 ) الاسْتِهْتَار : به چيزى حريص شدن به گونه‌اى كه از دشنام و نكوهش باكى نباشد . ( 1117 ) مَوَاد : جمع « ماده » . ( 1118 ) الشَفَقَة : در اينجا به معناى ترس است . ( 1119 ) يَنُوا : ( از فعل ونى - ينى ) ، درنگ و سستى مىكنند . ( 1120 ) وَشِيكَ السَّعْىِ : تلاش نزديك ، مقصود تلاش در امور دنيوى است . ( 1121 ) الشَفَقَات : خوفها ، ترسها . ( 1122 ) لَا تَشَعَّبَتْهُمْ : آنها را پراكنده نمىكند . ( 1122 ) الرِّيَب : جمع « ريبة » ، ترديدها . ( 1123 ) الاخْيَاف : جمع « خَيف » ، در اصل به