( 1046 ) الاوَد : اعوجاج ، كجى . ( 1047 ) نَهَجَ : معين كرد ، رسم نمود . ( 1048 ) قَرَائِنُهَا : جمع « قرينة » مقصود از قرائن در اينجا روحها و جانها است كه همنشين جسم هستند . ( 1049 ) الغَرَائِز : جمع « غريزه » ، طبايع . ( 1050 ) بَدَايَا : جمع « بديء » ، مصنوعات ، آفريده‌ها ، بديع و نو . ( 1051 ) رَهَوَات : جمع « رهوة » ، مكانهاى مرتفع و بلند و نيز به مكانهاى پست و پائين گفته مىشود . ( 1051 ) الفُرَج : جمع « فرجة » ، مكانهاى خالى و تهى ، شكافها و گشادگيهاى ميان دو چيز . ( 1052 ) لَاحَمَ : بهم پيوست . ( 1052 ) الصُدوُع : جمع « صدع » ، شكافها . ( 1053 ) وَشَّجَ : پيوند داد ، ارتباط ايجاد كرد ، « وشّج محمله » يعنى محمل را مانند تور بافت تا چيزى از آن نيفتد . ( 1053 ) ازْوَاجَها : مانندهايش ( از اجرام ديگر ) . ( 1054 ) الهَابِطِينَ : فرود آيندگان . ( 1054 ) الصَاعِدِينَ : بالا روندگان . ( 1055 ) الحُزُونَة : سختى و صعوبت . ( 1056 ) الاشْرَاج : جمع « شرج » ، دستگيره مانند دسته كوزه و دلو و غيره . ( 1057 ) صَوَامِت ابْوَاب : درهاى بسته شده . ( 1058 ) الرَصَد : نگهبان . ( 1059 ) الشُهُبُ الثَّوَاقِبِ : ستارگان پر نور . ( 1060 ) النِّقَاب : جمع « نقب » ، شكافها ، سوراخها . ( 1061 ) امْسَكَهَا مِنْ انْ تَمُور : از نوسان و حركت نگاهش داشت . ( 1062 ) بِايْدِهِ : با قدرتش . ( 1063 ) مُبْصِرَةً : روشنى بخش . ( 1064 ) مَمْحُوَّةً : محو شده ، يعنى نور ماه گاهى در قسمتى از شب و گاهى در تمام شب محو مىشود . ( 1065 ) مَنَاقِل : جمع « مِنْقَلَة » ، وسيله‌هاى نقل و انتقال ، مقصود وضعيت خاص خورشيد و ماه است كه موجب حركت آنها در مدارشان مىشود . ( 1066 ) الفَلَك : مدار . ( 1067 ) نَاطَ بِهَا : آن را آويزان كرد ، معلق كرد . ( 1068 ) دَرَارِىّ : جمع « درّىّ » ، ستارگان روشن و درخشان . ( 1069 ) اذْلَال : جمع « ذلّ » ، راههاى صاف